People always asked me... What makes a good journalist? It’s hard for me to answer as I am, myself not a journalist.

Well, to be conventionally, by term, as a good journalist, you should posses the true spirit of journalism by applying all sorts of professionalism and ethics in delivering news. Tell the stories, real facts, get real testimonials, be accurate and precise.

Nowadays, the term of journalism, had been revised by the new approaches towards telling stories that had facts and testimonials. They called it the era of “new journalism”. This kind of approach of telling stories was more to the emotion of the stories. Why? Because readers or audience wants their news according to their personal experience and perspective. Yes, they want it to be personal and attach to them.

Yes, news should have pathos, where it can tells laughs, cries, angers and any kind of feeling that make the audience feel that they are human being. Some might say, it is kind of single-minded where news should be facts, facts and facts. But the point is, there are lot citizen journalists out there. Millions of them were bloggers where they told news from a different perspective. But anyway, news is still news. Readers and audience were getting smarter, you can’t simply tell them what they should read or watch. News being personalized is really what they need. It is some sort of escapism to relate themselves with the news and what is going on with the world.

Looking back at the past trend of journalism, I should say that, as a media or people telling news, we ourselves should be more upfront in raising issues. Propaganda journalism was unhealthy and we should practice less self-censorship.

What we lack is the investigative journalism. If we harp on nothing but propaganda, I am sure that the societies will only get inaccurate feedback.

I have this thought, when have I censored myself in the past and the question is why? Yes, I am a writer, although I have never really done a circuit of reporting, I have myself without fail have this kind of passion that I can’t live without provoking thoughts, broadening perspectives and even keyboard for me to hit the every single journal of my life. In that time, I couldn’t find myself censored or been censored by assorted editors, sub-editors, bulletin producers and even publishers. Nothing too big or overly-uttered, just the peculiar sensitive words and sentences here and there. Nothing had threatened me; nobody had knocking on my door at late of night asking for me to go to police station for an interrogation, nobody hacked my blog but there’s this comments on my blog that makes me kind of sigh….. (I don’t know why this people can’t accept different perspectives..). But yet, yes, I confess: I censored myself.

Why do I need to censor myself? I don’t know, I just don’t want to hurt people’s heart and even hurting myself with ignorant comments from people who didn’t do a lot of thinking and reflecting the issues towards themselves. I know that, we have been living in this world where we are no longer belong to any personal privacy, where every single thing about ourselves can easily be access on just finger tip away. Thanks to technology that bringing down every continent. We are just citizen of the world that happened to have all sorts of information on each other. Yes, we have becoming close to each other without knowing the fact that we have not met.

But I want to ask you, why? And until what stance, that we have the rights to the freedom of information? Is there really so-called freedom of press? Do we have to tell the truth every time; though we might know the truth will make us hurt and the hullabaloo effects that make the world gone mad? We are dealing with freedom right now. Freedom to tell the stories, freedom to know the stories. There are countries where journalists risk not just their freedom but their lives everyday to tell stories to the public. But a lot of journalists not really belong on that class.

It is simply that we have become chicken, afraid of our own reflections. Why? It is because this kind of conflict of interests. The fear of losing our rice-pot, promotion prospects, and the publications/media/TV station’s advertising revenue or political or social patronage is enough to shut most of us up. I have censored myself on many circumstances for almost the same reasons. I should yell to myself and it is kind of humiliated to admit it. But, yes, if I just an ordinary writer that happened to write on my own escapism- blog, I shouldn’t tell myself that I need to commit suicide, because I have 100% obligations for not to tell the stories. I should and I pity for those who are really a journalist but failed to do so the social obligations on being accurate and precise.

But then, in a real world, where if I slap myself and it is hurt…. Press freedom is a myth. We have commit homicide on our freedom by using our own hands. The press, government and corporate governance have become freak bed-companion, where we do back-benching each others on many kind of interests. Yes, this is what we called democratic; if we want to be counted in, we should sleep with our enemies. This way, we will get whatever we desired without having to stain our hands out of it. Lost in translation where we suffers from our action, we have allowed ourselves to be co-opted into the system in a process not as totalitarian as we want to have faith on it to be.

Anyway, this is the rules that we have stated earlier, we can’t simply break the rules and I say we should play by the rules. If you can’t really help yourself for being self-censored, I think we better keep away of telling the stories. I have to deal with a lot of difficult task of making myself reliable and transparent; my kind of single-minded are more sincere. And I should tell and always remind myself I am responsible on whatever that I would like to address. While until that circumstances, I should focus myself on cari makan that helps me kept paying the bills without fail every month.

Nous sommes tout le journaliste .....
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Les gens m'ont toujours demandés… Que fait un bon journaliste ? Il est difficile que je réponde car je suis, moi-même pas un journaliste.

Bien, être par convention, par limite, en tant qu'un bons journaliste, toi devrait des bandes l'esprit vrai du journalisme en appliquant toutes les sortes de professionnalisme et d'éthique en fournissant des nouvelles. Dites les histoires, vrais faits, obtenez les vrais testimonials, soyez précis et précis.

De nos jours, la limite du journalisme, avait été mise à jour par les nouvelles attitudes en ce qui concerne dire les histoires qui ont eu des faits et des testimonials. Ils l'ont appelé l'ère du « nouveau journalisme ». Ce genre d'approche de dire des histoires était plus à l'émotion des histoires. Pourquoi ? Puisque les lecteurs ou l'assistance veut leurs nouvelles selon leur personnel éprouvent et perspective. Oui, ils veulent que lui soient personnelle et l'attache à eux.

Oui, les nouvelles devraient avoir le pathétique, où elles peuvent disent des rires, les cris, irritent et n'importe quel genre de sentiment qui incitent les assistances à estimer qu'elles sont être humain. Certains pourraient indiquer, c'est genre d'unique où les nouvelles devraient être des faits, des faits et des faits. Mais le point est, là est des journalistes de citoyen de sort dehors là. Les millions de eux étaient des bloggers où ils ont dit des nouvelles d'une perspective différente. Mais de toute façon, les nouvelles sont des nouvelles immobiles. Les lecteurs et les assistances devenaient plus futés, vous ne pouvez pas simplement leur dire ce qu'elles devraient lire ou observer. Sont vraiment les nouvelles étant personnalisées de ce qu'elles ont besoin. C'est une certaine sorte d'escapism pour se relier avec les nouvelles et ce qui est dessus assorti au monde.

Regardant arrière la tendance passée du journalisme, je devrais dire que, en tant que les médias ou les gens disant des nouvelles, nous nous-mêmes devraient être plus d'upfront en soulevant des questions. Le journalisme de propagande était malsain et nous devrions pratiquer moins d'individu-censure.

De ce que nous manquons est le journalisme investigateur. Si nous parlons tout le temps sur rien mais la propagande, je suis sûr que les sociétés obtiendront seulement la rétroaction imprécise.

Est-ce que j'ai-je cette pensée, quand je me suis censuré dans le passé et la question est-elle pourquoi ? Oui, je suis un auteur, bien que j'aie jamais vraiment fait un circuit du reportage, j'ai moi-même sans faute pour avoir ce genre de passion que je ne peux pas vivre sans pensées de provocation, perspectives de élargissement et même clavier pour que je frappe le chaque journal simple de ma vie. Dans ces temps, moi ne pourrait pas la trouvaille moi-même censurée ou censurée par les rédacteurs, les secondaire-rédacteurs, les producteurs de bulletin et même les éditeurs assortis. Rien trop grand ou fini-poussé, juste les mots et les phrases sensibles particuliers ici et là. Rien ne m'avait menacé ; personne n'a eu le frappement sur ma porte à tard de nuit demandant moi pour aller au commissariat de police pour une interrogation, personne a entaillé mon blog mais il y a ceci commente mon blog qui me fait la sorte du soupir ..... (Je ne sais pas pourquoi ces personnes ne peuvent pas accepter différentes perspectives.). Mais encore, oui, j'admets : Je me suis censuré.

Pourquoi est-ce que je dois me censurer ? Je ne sais pas, je juste ne veux pas blesser le coeur des personnes et égaliser se blesser avec des commentaires ignorants des personnes qui n'ont pas fait beaucoup de penser et de refléter les questions vers elles-mêmes. Je sais cela, nous avais vécu en ce monde où nous sommes n'appartenons plus à n'importe quelle intimité personnelle, où chaque chose simple au sujet de nous-mêmes peut facilement être accès sur le bout juste de doigt loin. Grâce à la technologie cet apporter en bas de chaque continent. Nous sommes citoyen juste du monde qui s'est avéré justement avoir toutes les sortes d'information sur l'un l'autre. Oui, nous avons devenir près de l'un l'autre sans savoir le fait que nous n'avons pas la met.

Mais je veux te demander, pourquoi ? Et jusqu'à quelle position, cela avons-nous les droits à la liberté d'information ? Y a-t-il liberté vraiment prétendue de pression ? Nous devons dire la vérité chaque fois ; bien que nous pourrions savoir la vérité fera-t-elle nous blesser et les effets de tapage qui font le monde fou ? Nous traitons la liberté en ce moment. Liberté pour dire les histoires, liberté pour savoir les histoires. Il y a des pays où les journalistes risquent pas simplement leur liberté mais leurs vies journalières pour dire des histoires au public. Mais beaucoup de journalistes pas vraiment appartenir sur cette classe.

C'est simplement que nous avons le poulet devenu, effrayé de nos propres réflexions. Pourquoi ? Il est parce que ce genre de conflit d'intérêts. La crainte de perdre notre riz-pot, promotion prospecte, et la recette publicitaire ou le patronage politique ou social de la station des publications/media/TV est assez pour fermer la plupart d'entre nous. Je me suis censuré sur beaucoup de circonstances pour presque les mêmes raisons. Je devrais hurler à me et c'est genre d'humilié de l'admettre. Mais, oui, si I juste un auteur ordinaire qui s'est avéré justement écrire sur mon propre blog d'escapism-, je s'indique que je dois commettre le suicide, parce que j'ai des obligations de 100% pour de ne pas dire les histoires. Je devrais et je plains pour tels qui sont vraiment un journaliste mais ne fais pas ainsi les engagements sociaux sur être précis et précis.

Mais puis, dans un réel, où si je me gifle et il est blessé…. La liberté de pression est un mythe. Nous avons pour commettre le homicide sur notre liberté en utilisant nos propres mains. La pression, le gouvernement et le gouvernement de corporation ont le lit-compagnon anormal devenu, où nous faisons en arrière-mettre hors jeu chaque autres sur des beaucoup de genre d'intérêts. Oui, est ce ce que nous avons appelé démocratique ; si nous voulons être comptés dedans, nous devrions dormir avec nos ennemis. De cette façon, nous obtiendrons celui que nous ayons désiré sans devoir souiller notre distribuere de lui. Perdu dans la traduction où nous souffre de notre action, nous nous sommes permis d'être cooptés dans le système dans un processus pas aussi totalitaire que nous voulons avoir la foi là-dessus à être.

Quoi qu'il en soit, c'est les règles que nous avons énoncées plus tôt, nous ne peut pas simplement casser les règles et je dis que nous devrions jouer par les règles. Si vous ne pouvez pas vraiment s'aider pour individu-être censurée, je pense que nous améliorons la subsistance loin de dire les histoires. Je dois traiter beaucoup de difficile charge de se rendre digne de confiance et transparent ; mon genre d'unique sont plus sincère. Et je devrais dire et se rappeler toujours je suis responsable sur celui que cela je voudrais adresser. Tandis que jusqu'à cela des circonstances, je devrais me concentrer sur le cari makan qui m'aide a continué à payer aux factures sans faute chaque mois.

Somos todo el periodista .....
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
La gente siempre me preguntó… ¿Qué hace a buen periodista? Es duro que conteste como soy, mismo no un periodista.

Bien, estar convencionalmente, por término, como un buenos periodista, usted debe los posses el alcohol verdadero del periodismo aplicando todas las clases de profesionalismo y de los éticas en entregar noticias. Cuente las historias, hechos verdaderos, consiga los testimonials verdaderos, sea exacto y exacto.

Hoy en día, el término del periodismo, había sido revisado por los nuevos acercamientos hacia contar las historias que tenían hechos y testimonials. Lo llamaron la era del “nuevo periodismo”. Esta clase de acercamiento de contar historias era más a la emoción de las historias. ¿Por qué? Porque los lectores o la audiencia desea sus noticias según su personal experimentan y perspectiva. Sí, quisieran que él fueran personal y la fijación a ellos.

Sí, las noticias deben tener pathos, donde pueden dicen las risas, los gritos, encolerizan y cualquier clase de sensación que hacen que las audiencias se sienten que son humano. Algunos pudieron decir, es clase de único donde las noticias deben ser hechos, hechos y hechos. Pero el punto es, allí es periodistas del ciudadano de la porción hacia fuera allí. Millones de ellos eran los bloggers donde dijeron noticias de una diversa perspectiva. Pero de todos modos, las noticias son noticias inmóviles. Los lectores y las audiencias conseguían más elegantes, usted no puede simplemente decirles lo que él debe leer o mirar. Las noticias que son personalizadas son realmente lo que él necesita. Es una cierta clase de escapism para relacionarse con las noticias y qué se está encendiendo con el mundo.

Mirando trasero la última tendencia del periodismo, debo decir que, como los medios o la gente que dicen noticias, nosotros ourselves deben ser más upfront en plantear ediciones. El periodismo de la propaganda era malsano y debemos practicar menos uno mismo-censura.

Qué carecemos es el periodismo investigador. Si harp en nada pero propaganda, soy seguro que las sociedades conseguirán solamente la regeneración inexacta.

¿Yo tengo este pensamiento, cuándo me he censurado en el pasado y la pregunta es por qué? , Soy escritor, aunque nunca realmente he hecho un circuito de la divulgación, tengo sí mismo sin falta tener esta clase de pasión que no pueda vivir sin pensamientos que provocan, perspectivas de ensanchamiento e incluso el teclado para que golpee el cada solo diario de mi vida. En ese tiempo, mí no podría encontrarme a mí mismo censurada o censurada por los redactores, los secundario-redactores, los productores del boletín e incluso los editores clasificados. Nada demasiado aquí y allí grande o excesivo-pronunciada, apenas las palabras y las oraciones sensibles peculiares. Nada me había amenazado; nadie tenía golpear en mi puerta en tarde de la noche que pedía mí ir a la comisaría de policías para una interrogación, nadie cortó mi blog pero hay éste comenta respecto a mi blog que me haga la clase de suspiro ..... (No sé porqué esta gente no puede aceptar diversas perspectivas.). Pero todavía, sí, confieso: Me censuré.

¿Por qué necesito censurarme? No sé, apenas no deseo lastimar el corazón de la gente e igualar lastimarse con comentarios ignorantes de la gente que no hizo muchos de pensar y de reflejar las ediciones hacia sí mismos. Sé eso, nosotros he estado viviendo en este mundo donde estamos pertenecemos no más a cualquier aislamiento personal, donde cada sola cosa sobre nosotros mismos puede fácilmente ser acceso en extremidad justa del dedo lejos. Gracias a la tecnología el ese traer abajo de cada continente. Somos ciudadano justo del mundo que sucedió tener todas las clases de información sobre uno a. Sí, tenemos convertirse cerca de uno a sin saber el hecho de que no tenemos met.

¿Pero deseo preguntarle, por qué? ¿Y hasta qué postura, eso tenemos las derechas a la libertad de la información? ¿Hay libertad realmente supuesta de la prensa? Tenemos que decir la verdad cada vez; ¿aunque puede ser que sepamos la verdad hará que lastimamos y los efectos del hullabaloo que hacen el mundo ido enojado? Nos estamos ocupando de la libertad ahora. Libertad para contar las historias, libertad para saber las historias. Hay los países en donde los periodistas arriesgan no apenas su libertad pero sus vidas diarias para contar historias al público. Pero muchos de periodistas no realmente pertenecer en esa clase.

Es simplemente que tenemos pollo convertido, asustado de nuestras propias reflexiones. ¿Por qué? Es porque esta clase de conflicto de intereses. El miedo de perder nuestro arroz-pote, promoción prospecta, y el rédito de publicidad de la estación de las publicaciones/media/TV o el patrocinio político o social es bastante para cerrarnos la mayor parte de para arriba. Casi me he censurado en muchas circunstancias por las mismas razones. Debo gritar a me y es clase de humillado para admitirla. Pero, sí, si I apenas un escritor ordinario que sucedió escribir en mi propio blog del escapism-, yo se dice que necesite confiar suicidio, porque tengo obligaciones del 100% para de no contar las historias. Debo y pity para los que sean realmente periodista pero no podido hacer tan las obligaciones sociales en ser exacto y exacto.

Pero entonces, en un del mundo real, donde si me doy una palmada y está lastimado…. La libertad de la prensa es un mito. Tenemos confiar el homicidio en nuestra libertad usando nuestras propias manos. La prensa, el gobierno y el gobierno corporativo tienen cama-compañero anormal convertido, donde hacemos detrás-benching cada otros en muchos clase de intereses. Sí, esto es lo que llamamos democrático; si deseamos ser contados adentro, debemos dormir con nuestros enemigos. Esta manera, conseguiremos lo que deseamos sin tener que mancharse nuestro repartimos de él. Perdido en la traducción donde sufrimos de nuestra acción, nos hemos permitido que coopten en el sistema en un proceso tan totalitario como deseamos tener fe en ella a ser.

De todas formas, ésta es las reglas que hemos indicado anterior, nosotros no puede romper simplemente las reglas y digo que debemos jugar por las reglas. Si usted no puede realmente ayudarse para uno mismo-ser censurada, pienso que mejoramos subsistencia lejos de contar las historias. Tengo que ocuparme de muchos de la tarea difícil de hacerse confiable y transparente; mi clase de único es más sincera. Y debo decir y recordarse siempre soy responsable en lo que eso yo quisiera tratar. Mientras que hasta eso las circunstancias, debo centrarme en el cari makan que me ayuda guardó el pagar las cuentas sin falta de cada mes.

Siamo tutto il giornalista .....
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
La gente mi ha chiesto sempre… Che cosa fa un buon giornalista? Per me è duro rispondere a poichè sono, io stesso non un giornalista.

Bene, essere convenzionalmente, dal termine, come un buoni giornalista, voi dovrebbe posses lo spirito allineare di giornalismo applicando tutte le specie di professionalità e dell'etica nel trasporto delle notizie. Dica alle storia, fatti reali, ottenga i testimonials reali, sia esatto e preciso.

Al giorno d'oggi, il termine di giornalismo, era stato modificato tramite i nuovi metodi verso dire alle storia che hanno avute i fatti e testimonials. Lo hanno denominato l'era “di nuovo giornalismo„. Questo genere di metodo di dire alle storia era più all'emozione delle storia. Perchè? Poiché i lettori o il pubblico desidera le loro notizie secondo il loro personale sperimentano e prospettiva. Sì, desiderano esso essere personale e l'attaccatura a loro.

Sì, le notizie dovrebbero avere pathos, dove possono dicono alle risate, gridano, fanno arrabbiare e qualunque genere di sensibilità che incitano i pubblici a ritenere che sono umano. Alcuni potrebbero dire, è genere di sincero dove le notizie dovrebbero essere fatti, fatti e fatti. Ma il punto è, là è giornalisti del cittadino del lotto fuori là. Milioni di loro erano bloggers dove hanno detto alle notizie da una prospettiva differente. Ma comunque, le notizie sono notizie tranquille. I lettori ed i pubblici stavano ottenendo più astuti, non potete semplicemente dire loro che cosa dovrebbero leggere o guardare. Le notizie che sono rese personali sono realmente di che cosa hanno bisogno. È una certa specie del escapism per collegarsi con le notizie e che cosa sta accendendo con il mondo.

Osservando posteriore la tendenza passata di giornalismo, dovrei dire che, come i mezzi o la gente che dicono alle notizie, noi noi stessi dovrebbero essere più upfront nel sollevare le edizioni. Il giornalismo di propaganda era non sano e dovremmo esercitarci in meno auto-censura.

Di che cosa difettiamo è il giornalismo investigativo. Se harp su niente ma sulla propaganda, sono sicuro che le società otterranno soltanto le risposte inesatte.

Io ho questo pensiero, quando mi sono censurato nel passato e la domanda è perchè? Sì, sono un produttore, anche se mai realmente ho fatto un circuito di segnalazione, ho io stesso sicuramente avere questo genere di passione che non posso vivere senza pensieri di provocazione, prospettive di ampliamento e perfino tastiera affinchè me colpisca l'ogni singolo giornale della mia vita. In quei tempo, io non potrebbe il ritrovamento io stesso censurato o censurato a cura dei redattori, dei secondario-redattori, dei produttori del bollettino e perfino degli editori assorted. Niente di troppo grande o eccessivo-uttered, appena le parole e le frasi sensibili particolari qui e là. Niente lo aveva minacciato; nessuno ha avuto bussata sul mio portello a in ritardo della notte che chiede me di andare alla stazione di polizia per un'interrogazione, nessuno ha inciso il mio blog ma ci è questo commenta il mio blog che mi rende il genere del sigh ..... (Non so perchè questa gente non può accettare le prospettive differenti.). Ma ancora, sì, confesso: Mi sono censurato.

Perchè devo censurarmi? Non so, non desidero appena danneggiare il cuore della gente e perfino danneggiarmi con le osservazioni ignare dalla gente che non ha fatto pensare loro molto e riflettere loro le edizioni. Conosco quello, noi sto vivendo in questo mondo in cui siamo più non apparteniamo a tutta la segretezza personale, dove ogni singola cosa circa noi stessi può facilmente essere accesso sulla punta giusta della barretta via. Grazie a tecnologia quel portare giù ogni continente. Siamo cittadino giusto del mondo che è sembrato avere tutte le specie delle informazioni su a vicenda. Sì, abbiamo diventare vicino a vicenda senza conoscere il fatto che non abbiamo met.

Ma desidero chiedergli, perchè? E fino a che posizione, quello abbiamo i diritti alla libertà delle informazioni? È ci la libertà realmente cosiddetta della pressa? Dobbiamo dire sempre alla verità; benchè potremmo sapere che la verità li inciterà a danneggiare e gli effetti di hullabaloo che fanno il mondo andato pazzo? Dealing with la libertà ora. Libertà per dire alle storia, libertà per conoscere le storia. Ci sono paesi in cui i giornalisti rischiano non appena la loro libertà ma le loro vite giornalieri per dire alle storia al pubblico. Ma giornalisti molto non realmente appartenere su quel codice categoria.

È semplicemente che abbiamo pollo diventato, impaurito delle nostre proprie riflessioni. Perchè? È perché questo genere di conflitto degli interessi. Il timore di perdere il nostro riso-POT, promozione indaga ed il reddito di pubblicità della stazione delle pubblicazioni/media/TV o il patronato politico o sociale è abbastanza per chiuderci la maggior parte di noi in su. Mi sono censurato su molte circostanze per quasi gli stessi motivi. Dovrei urlare a me ed è genere di umiliato di per ammetterlo. Ma, sì, se la I appena un produttore ordinario che è sembrato scrivere sul mio proprio blog del escapism-, io si dice che debba commettere il suicide, perché ho obblighi di 100% per di non dire alle storia. Dovrei e pity per coloro che è realmente un giornalista ma non riuscito a fare così gli obblighi sociali su essere esatto e preciso.

Ma allora, in un nell'ambiente, dove se mi schiaffeggio ed è danneggiato…. La libertà della pressa è un mito. Abbiamo commettere il homicide sulla nostra libertà usando le nostre proprie mani. La pressa, il governo ed il controllo corporativo hanno base-compagno strano diventato, in cui facciamo la indietro-coltivazione a gradini ogni altre sui molti genere di interessi. Sì, questo è che cosa abbiamo denominato democratico; se desideriamo essere contati dentro, dovremmo dormire con i nostri nemici. Questo senso, otterremo qualunque abbiamo voluto senza dovere macchiare nostro distribuiamo di esso. Perso nella traduzione dove soffriamo dalla nostra azione, ci siamo permessi che co-opted nel sistema in un processo totalitarian come desideriamo averle fede da essere.

In ogni modo, questa è le regole che abbiamo dichiarato più presto, noi non può rompere semplicemente le regole e dico che dovremmo giocare dalle regole. Se non potete realmente aiutarti per auto-essere censurata, penso che miglioriamo la conservazione via di dire alle storia. Devo occuparmi dell'operazione difficile molto di rendermi certo e trasparente; il mio genere di sincero è più sincero. E dovrei dire a e ricordarmi sempre sono responsabile su qualunque quello io vorrebbe richiamare. Mentre fino a quello circostanze, dovrei mettermi a fuoco sul cari makan che lo aiuta ha continuato a pagare alle fatture sicuramente ogni mese.

Wir sind aller Journalist .....
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Leute immer fragten mich… Was bildet einen guten Journalisten? Es ist hart für mich zu antworten, da ich bin, selbst nicht ein Journalist.

Gut, durch Bezeichnung, als guter Journalist, Sie herkömmlich sollte zu sein Gruppen der zutreffende Geist von Journalismus, indem es alle Art von Professionalismus und von Ethik anwendet, wenn es Nachrichten liefert. Erklären Sie die Geschichten, Sachverhalt, erhalten Sie reale testimonials, seien Sie genau und exakt.

Heutzutage war die Bezeichnung von Journalismus, durch die neuen Annäherungen in Richtung zum Erklären der Geschichten verbessert worden, die Tatsachen und testimonials hatten. Sie benannten es die ära „des neuen Journalismus“. Diese Art der Annäherung des Erklärens von Geschichten war mehr zum Gefühl der Geschichten. Warum? Weil Leser oder Publikum wünscht, erfahren ihre Nachrichten entsprechend ihrem persönlichen und Perspektive. Ja wünschen sie es und Befestigung zu ihnen persönlich sein.

Ja sollten Nachrichten Pathos haben, in dem sie erklärt Lachen, Schreie, verärgert und irgendeine Art Gefühl kann, die die Publikum glauben lassen, daß sie menschliches Wesen sind. Einige konnten sagen, ist es Art von aufrichtigem, wo Nachrichten Tatsachen, Tatsachen und Tatsachen sein sollten. Aber der Punkt ist, dort ist Losbürgerjournalisten heraus dort. Millionen von ihnen waren bloggers, in denen sie Nachrichten von einer anderen Perspektive erklärten. Aber irgendwie, sind Nachrichten ruhige Nachrichten. Leser und Publikum erhielten intelligenter, können Sie nicht ihnen einfach erklären, was sie lesen oder aufpassen sollten. Die Nachrichten, die personifiziert werden, sind wirklich, was sie benötigen. Es ist irgendeine Art des escapism, zum sich mit den Nachrichten zu beziehen und was los mit der Welt ist.

Betrachtend rückseitig der letzten Tendenz von Journalismus, sollte ich sagen, daß, als die Mittel oder Leute, die Nachrichten, wir selbst erklären, mehr upfront sein sollten, wenn sie Ausgaben anheben. Propagandajournalismus war ungesund und wir sollten weniger Selbst-zensur üben.

Was wir ermangeln, ist der Untersuchungsjournalismus. Wenn wir auf nichts aber Propaganda lamentieren, bin ich sicher, daß die Gesellschaften nur ungenaues Rückgespräch erhalten.

Ich diesen Gedanken, wann habe habe ich mich zensiert in der Vergangenheit und die Frage ist warum? Ja bin ich ein Verfasser, obgleich ich nie wirklich einen Stromkreis des Berichtes getan habe, habe ich selbst, unfehlbar diese Art der Neigung zu haben, die ich nicht ohne erregende Gedanken, erweiternde Perspektiven und sogar Tastatur leben kann, damit ich das jedes einzelne Journal meines Lebens schlage. In dieser Zeit, in mir nicht könnte die Entdeckung selbst, die zensiert wurde oder von sortierten Herausgebern, von Vor-herausgebern, von Nachricht Produzenten und von sogar Verlegern zensiert war. Nichts zu groß oder hier und dort über-gegäußert, gerade die eigenartigen empfindlichen Wörter und die Sätze. Nichts hatte mich bedroht; niemand hatte das Klopfen auf meiner Tür an spät der Nacht bitten um mich, zur Polizeistation für eine Befragung, niemand zu gehen zerhackte mein blog, aber es gibt dieses kommentiert mein blog, das bildet mich Art vom Seufzer ..... (Ich weiß nicht, warum diese Leute nicht unterschiedliche Perspektiven annehmen können.). Aber schon ja bekenne ich: Ich zensierte mich.

Warum muß ich mich zensieren? Ich weiß nicht, möchte ich gerade nicht Herz der Leute verletzen und das Verletzen mit unwissenden Anmerkungen von den Leuten glätten, die nicht eine Menge das Denken und Reflektieren der Ausgaben in Richtung zu selbst taten. Ich weiß den, wir habe gelebt in dieser Welt, in der wir gehören nicht mehr jedem persönlichen Privatleben sind, in dem jede einzelne Sache über uns selbst Zugang auf gerechte Fingerspitze leicht weg sein kann. Dank Technologie dieses Holen hinunter jeden Kontinent. Wir sind gerechter Bürger der Welt, die geschah, alle Art der Informationen über einander zu haben. Ja haben wir das Werden nah an einander, ohne die Tatsache zu kennen, daß wir nicht Met. haben.

Aber ich möchte fragen Sie, warum? Und bis welche Position, das haben wir die Rechte zur Freiheit der Informationen? Gibt es wirklich sogenannte Freiheit der Presse? Müssen wir die Wahrheit jedesmal sagen; obwohl wir wissen konnten, daß die Wahrheit uns verletzen läßt und die Radaueffekte, die die Welt bilden, die wütend gegangen wird? Wir beschäftigen Freiheit im Augenblick. Freiheit, zum der Geschichten, Freiheit zu erklären, um die Geschichten zu kennen. Es gibt Länder, in denen Journalisten nicht gerade ihre Freiheit aber ihre Leben riskieren, die, um Geschichten zu erklären der öffentlichkeit täglich sind. Aber eine Menge Journalisten nicht wirklich auf dieser Kategorie gehören.

Es ist einfach, daß wir gewordenes Huhn haben, ängstlich von unseren eigenen Reflexionen. Warum? Es ist weil diese Art des Interessenkonflikts. Die Furcht vor dem Verlieren unseres Reistopfes, Förderung prospektiert, und der Publikationen/media/TV die Werbeeinnahmen oder politische oder Sozialdas patronat Station ist genug, zum die meisten uns zu schließen. Ich habe mich auf vielen Umständen aus fast den gleichen Gründen zensiert. Ich sollte zu mich kreischen und es ist Art von gedemütigt, um sie zuzulassen. Aber ja wenn I gerade ein gewöhnlicher Verfasser, der geschah, auf mein eigenes escapism- blog zu schreiben, ich nicht sich erklärt, daß ich Selbstmord festlegen muß, weil ich die 100%-Verpflichtungen für, habe die Geschichten nicht zu erklären. Ich sollte und ich bedauere für die, die wirklich ein Journalist sind, aber nicht gekonnt die Sozialverpflichtungen auf Sein so tun genau und exakt.

Aber dann, in einem realistischem, wo, wenn ich mich schlage und es wird verletzt…. Pressefreiheit ist ein Mythus. Wir haben, Totschlag auf unserer Freiheit festzulegen, indem wir unsere eigenen Hände verwenden. Die Presse, die Regierung und die Unternehmensführung haben gewordenen ungewöhnlichen Bettbegleiter, in dem wir ZurückBenching jede andere auf vielen Art von Interessen tun. Ja ist dieses, was wir demokratisch nannten; wenn wir innen gezählt werden möchten, sollten wir mit unseren Feinden schlafen. Auf diese Weise, erhalten wir, was auch immer wir wünschten, ohne zu müssen, zu beflecken unser, austeilen von ihm. Verloren in der übersetzung, in der wir unter unserer Tätigkeit leiden, haben wir uns erlaubt, in das System in einem Prozeß kooptiert zu werden nicht so totalitär, wie wir Glauben auf ihm haben möchten, zum zu sein.

Sowieso ist dieses die Richtlinien, die wir früh angegeben haben, wir kann nicht die Richtlinien einfach brechen und ich sage, daß wir durch die Richtlinien spielen sollten. Wenn Sie nicht für Selbst-zensiert werden wirklich dir helfen können, denke ich, daß wir Unterhalt weg des Erklärens der Geschichten verbessern. Ich muß eine Menge schwierige Aufgabe des Bildens beschäftigen zuverlässig und transparent; meine Art von aufrichtigem sind aufrichtiger. Und ich sollte erklären und immer sich zu erinnern bin ich auf verantwortlich, was auch immer der ich adressieren möchte. Während bis das Umstände, sollte ich auf das makan cari mich richten, das mir hielt den, Rechnungen jeden Monat unfehlbar zu zahlen hilft.

Nós somos todo o journalist .....
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Os povos perguntaram-me sempre… Que faz um journalist bom? É duro para mim responder porque eu sou, eu mesmo não um journalist.

Bem, ser convencionalmente, pelo termo, como um journalist, você bons deve posses o espírito verdadeiro do journalism aplicando todas as sortes do professionalism e éticas em entregar a notícia. Diga as histórias, fatos reais, comece testimonials reais, seja exato e preciso.

Hoje em dia, o termo do journalism, tinha sido revisado pelas aproximações novas para dizer as histórias que tiveram fatos e testimonials. Chamaram-no a era “do journalism novo”. Este tipo da aproximação de dizer histórias era mais à emoção das histórias. Por que? Porque os leitores ou a audiência querem suas notícias de acordo com seu pessoal experimentam e perspective. Sim, querem o ser pessoal e o anexo a eles.

Sim, a notícia deve ter o pathos, onde pode diz risos, os gritos, se irrita e qualquer tipo do sentimento que fazem as audiências sentir que são ser humano. Alguns puderam dizer, é tipo de single-minded onde a notícia deve ser fatos, fatos e fatos. Mas o ponto é, lá é journalists do cidadão do lote para fora lá. Os milhões deles eram os bloggers onde disseram notícias de um perspective diferente. Mas de qualquer maneira, a notícia é notícia imóvel. Os leitores e as audiências estavam começando mais espertos, você não pode simplesmente dizer-lhes o que deve ler ou prestar atenção. A notícia que está sendo personalizada é realmente o que necessita. É alguma sorte do escapism para relacionar-se com a notícia e o que está indo sobre com o mundo.

Olhando traseiro na tendência passada do journalism, eu devo dizer que, como os meios ou os povos que dizem notícias, nós ourselves devem ser mais upfront em levantar edições. O journalism do Propaganda era insalubre e nós devemos praticar menos self-censura.

O que nós faltamos é o journalism investigative. Se nós harp em nada mas no propaganda, eu sou certo que as sociedades começarão somente o gabarito inaccurate.

Mim tenho este pensamento, quando eu censored myself no passado e a pergunta é por que? Sim, eu sou um escritor, embora eu faça nunca realmente um circuito do relatório, eu tenho eu mesmo sem falha ter este tipo da paixão que eu não posso viver sem pensamentos provocando, perspectives broadening e mesmo teclado para que eu bata cada único jornal de minha vida. Nnesses tempo, mim não poderia o achado eu mesmo censored ou censored por editores, por secundário-editores, por produtores do boletim e mesmo por publishers assorted. Nada demasiado grande ou excedente-expressou, apenas as palavras e as sentenças sensíveis peculiares aqui e lá. Nada tinha-me ameaçado; ninguém teve bater em minha porta em tarde da noite que pede mim para ir à estação de polícias para uma interrogação, ninguém cortou meu blog mas há este comenta em meu blog que me faz o tipo do sigh ..... (Eu não sei porque este pessoa não pode aceitar perspectives diferentes.). Mas ainda, sim, eu confess: Eu censored myself.

Por que eu necessito censor myself? Eu não sei, eu apenas não quero ferir o coração do pessoa e nivelar ferir-se myself com comentários ignorant dos povos que não fizeram muitos de pensar e de refletir das edições para se. Eu sei aquele, nós tenho vivido neste mundo onde nós estamos já não pertencemos a toda a privacidade pessoal, onde cada única coisa sobre nos pode fàcilmente ser acesso na ponta justa do dedo afastado. Agradecimentos à tecnologia esse trazer abaixo cada continente. Nós somos cidadão justo do mundo que aconteceu ter todas as sortes da informação em se. Sim, nós temos tornar-se perto de se sem saber o fato que nós não temos o met.

Mas eu quero perguntar-lhe, por que? E até que stance, isso nós temos as direitas à liberdade da informação? Há liberdade realmente so-called da imprensa? Nós temos que dizer a verdade todas as vezes; embora nós pudemos saber que a verdade nos fará ferir e os efeitos do hullabaloo que fazem o mundo ido louco? Nós estamos tratando da direita da liberdade agora. Liberdade para dizer as histórias, liberdade para saber as histórias. Há os países onde os journalists arriscam não apenas sua liberdade mas suas vidas diárias para dizer histórias ao público. Mas muitos dos journalists não realmente para pertencer nessa classe.

É simplesmente que nós temos a galinha tornada, receoso de nossas próprias reflexões. Por que? É porque este tipo do conflito de interesses. O medo de perder nosso arroz-potenciômetro, promotion prospects, e o rendimento anunciando ou o patronage político ou social da estação das publicações/media/TV são bastante para fechar acima a maioria de nós. Eu censored myself em muitas circunstâncias para quase as mesmas razões. Eu devo myselfgritar- e é tipo do humilhado para admiti-lo. Mas, sim, se I apenas um escritor ordinário que acontecesse escrever em meu próprio blog do escapism-, mim se disser myself que eu necessito cometer o suicide, porque eu tenho obrigações de 100% para não dizer as histórias. Eu devo e eu pity para aqueles que são realmente um journalist mas não faço assim as obrigações sociais em ser exato e preciso.

Mas então, em um mundo real, onde se eu me golpeie myself e seja ferido…. A liberdade da imprensa é um mito. Nós temos cometer o homicídio em nossa liberdade usando nossas próprias mãos. A imprensa, o governo e o governance incorporado têm o cama-companheiro freak tornado, onde nós fazemos o para trás-benching cada outro em muitos tipo dos interesses. Sim, este é o que nós nos chamamos democrático; se nós quisermos ser contados dentro, nós devemos dormir com nossos inimigos. Esta maneira, nós começaremos o que quer que nós desejamos sem ter que manchar nossas mãos fora dele. Perdido na tradução onde nós sofremos de nossa ação, nós permitimo-nos que co-opted no sistema em um processo tão totalitarian como nós queremos ter a fé nela a ser.

Em todo o caso, esta é as réguas que nós temos indicado mais cedo, nós não pode simplesmente quebrar as réguas e eu digo que nós devemos jogar pelas réguas. Se você não puder realmente se ajudar a para self-censored, eu penso que nós melhoramos o sustento afastado de dizer as histórias. Eu tenho que tratar dos muitos da tarefa difícil de fazer-se myself de confiança e transparente; meu tipo de single-minded é mais sincere. E eu devo dizer e para lembrar-se sempre myself eu sou responsável em o que quer que aquele mim gostaria de se dirigir. Quando até isso circunstâncias, eu dever focalizar-se myself no cari makan que me ajuda se manteve pagar à falha das contas without cada mês.

Vi är all journalist .....,
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Folket frågade alltid mig…, Gör vad en bra journalist? Det är hårt för att mig ska svara som I-förmiddagen, jag själv inte en journalist.

Välla fram för att vara konventionellt, benämna by, som en bra journalist, dig bör posses som alla, den riktiga anden av journalistik, genom att applicera sorterar av yrkesmässighet och etik, i att leverera nyheterna. Berätta berättelserna, verkliga fakta, få verkliga intyg, var exakt och precisera.

Nuförtiden hade benämna av journalistik, reviderats av det nytt att närma sig in mot träffande berättelser som hade fakta och intyg. De kallade det eraen av ”ny journalistik”. Denna sort av att närma sig av träffande berättelser var mer till sinnesrörelsen av berättelserna. Why? Erfara och perspektiv, därför att avläsare eller åhörare önskar deras nyheterna enligt deras personligt. Ja önskar de att det ska vara personlig och bilagan till dem.

Ja bör nyheterna ha pathos, var den kan berättar skratt, skrik, ilska och någon sort av känsla, som gör åhörarekänselförnimmelsen att de är människa. Någon styrkanågot att säga, är det sorten av single-minded var nyheterna bör vara fakta, fakta och fakta. Men peka är, där är mycket medborgarejournalister ut där. Miljoner av dem var bloggers var de berättade nyheterna från ett olikt perspektiv. Men på något sätt, är nyheterna stilla nyheterna. Avläsare och åhörare fick mer smart, kan du inte enkelt berätta dem vad de bör läsa eller klockan. Nyheterna som personifieras, är egentligen vad de behöver. Det är något sorterar av eskapism för att förbinda sig med nyheterna och vad går på med världen.

Se tillbaka på den förgångna trenden av journalistik, bör jag något att säga som, som massmedia eller bemannar träffande nyheterna, oss oss själva bör vara mer upfront, i att lyfta, utfärdar. Propagandajournalistik var sjuklig, och vi bör öva mindre själv-censur.

Vad vi saknar, är den undersöka journalistiken. Om oss harpa på ingenting utom propaganda, säker I-förmiddag att de ska samhällena får endast felaktig återkoppling.

Mig denna tanke, när har har jag censurerat jag själv i förflutnan, och är ifrågasätta why? Ja I-förmiddagen en författare, även om jag har aldrig egentligen gjort en gå runt av att anmäla, har jag jag själv utan kuggning att ha denna sort av passion som jag inte kan bo, utan att provocera tankar som breddar perspektiv, och även att skriva för att mig ska slå den varje singeln föra journal över av mitt liv. Tajma däri, mig kunde inte finna jag själv censurerat eller censurerat av blandade redaktörer, under-redaktörer, informationsproducenter och även utgivare. Ingenting som för är stort eller alltför-yttras, det säregna känsligt, uttrycker och dömer precis bitvis. Ingenting hade hotat mig; inget hade att knacka på min dörr på sent av natten som frågar för mig att gå till polisstationen för en utfrågning, ingen hackade min blog, men det finns detta kommenterar på min blog som gör mig sorten av att sucka ....., (Jag inte vet varför detta folket inte kan acceptera olika perspektiv.). Men ännu, ja, bekänna jag: Jag censurerade jag själv.

Why behöver jag att censurera jag själv? Jag vet inte, önskar I precis inte att göra ond folkets hjärta, och att even att göra ond jag själv med okunniga kommentarer från folk, som inte gjorde en tänkande radda, och att reflektera utfärdar in mot dem. Jag vet det, oss har bott i denna värld var vi är tillhörde ej längre någon personlig avskildhet, var varje singelting om oss själva kan lätt vara tar fram på rättvist fingrar spets bort. Tack till teknologi att komma med besegra varje kontinent. Vi är den rättvisa medborgaren av världen alla som händde att ha sorterar av information på varje annan. Ja har vi passande nästan varje annat ovetande faktumet att vi inte har met.

Men jag önskar att fråga dig, why? Och till vilken stance, det har vi rätterna till friheten av information? Finns det egentligen so-called frihet av pressen? Måste vi att berätta sanningen varje tid; vet att den ska sanningen gör oss men fast vi kan, och ståhejen verkställer som gör världen borta tokigt? Vi handlar med frihet rätt nu. Frihet som berättar berättelserna, frihet för att veta berättelserna. Det finns länder var journalister riskerar inte precis deras dagliga frihet men deras liv för att berätta berättelser till allmänheten. Men journalister för en radda inte egentligen att höra hemma på det klassificerar.

Det är enkelt att vi har blivit fega, räddt av våra egna reflexioner. Why? Det är därför att denna sort av intressekonflikten. Den vår skräcken av att förlora rice-lägger in, befordranutsikter, och/media/TV stationens det publikationer annonserande politisk eller social beskydd för intäkt eller är nog som stänger upp mest av oss. Jag har censurerat jag själv på många omständigheter för samma resonerar nästan. Jag bör skrika till jag själv, och det är sorten av förödmjukat för att medge den. Men ja, om I precis en det vanligaförfattare, som händde att skriva på min egna eskapismblog, mig inte bör berättar jag själv att jag behöver att begå självmord, därför att jag har 100% åtaganden för att inte berätta berättelserna. Jag bör, och jag tycker synd om för de, som är egentligen en journalist, men missat för att göra så de sociala åtagandena på att vara exakt och för att precisera.

Men därefter, i en verklig värld, var om I-smällen jag själv och det är men…., Pressfrihet är en myth. Vi har att begå mord på vår frihet, genom att använda vårt eget, räcker. Regerings- och företags makten för pressen, har blivit onormal bädda ned-ledsar, var vi gör baksida-att ta av planet varje andra på många sorten av intresserar. Ja är detta vad vi kallade demokratisk; om vi önskar att räknas in, bör vi sova med våra fiender. Hitåt ska vi får, allt vad vi önskade, utan att måste att befläcka vårt, räcker ut ur det. Borttappadt i översättning, var vi lider från vår handling, har vi tillåtet oss själva att cos-opted in i systemet i ett processaa inte så totalitärt, som vi önskar att ha tro på den som är.

På något sätt är detta härskar, att vi har påstått tidigare, oss kan inte enkelt bryta härskar, och I-något att säga som vi bör leka vid, härskar. Om du inte kan egentligen hjälpa sig yourself för själv-att censureras, I-funderare förbättrar vi uppehället bort av träffande berättelserna. Jag måste att handla med en svår uppgift för radda av genomskinlig danande jag själv som är pålitlig och; min sort av single-minded är mer ärlig. Och jag bör berätta och alltid påminna jag själv I-förmiddagansvarig på, allt vad det mig skulle något liknande för att tilltala. Stunder till det omständigheter, bör jag fokusera jag själv på den makan carien som hjälper mig höll att betala kuggningen för räkningar without varje månad.

Мы будем всем журналистом .....
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Люди всегда спрашивали мне… Делает хорошее журналист? Трудно для меня ответить по мере того как я себя, не журналист.

Наилучшим образом, быть обычно, терминой, как хорошие журналист, вы posses поистине дух публицистики путем прикладывать все виды профессионализма и этик в поставлять новости. Скажите рассказы, живые факты, получите реальные testimonials, будьте точно и точно.

Nowadays, термина публицистики, была откорректирована новыми подходами к говорить рассказы которые имели факты и testimonials. Они вызвали его эра «новой публицистики». Это вроде подход говорить рассказы было больше к взволнованности рассказов. Почему? Потому что читатели или аудитория хотят их новости согласно их личной испытайте и перспектива. Да, они хотят его быть личны и attach к им.

Да, новости должны иметь pathos, где они могут говорят смех, выкрики, злят и нисколько вроде чувствующ что сделайте аудитории чувствовать что они будут людским существованием. Некоторые могли сказать, они вроде single-minded где новостями должны быть фактами, фактами и фактами. Но пунктом будет, там будет журналисты гражданина серии вне там. Миллионами их были bloggers где они сказали новости от по-разному перспективы. Но так или иначе, новостями будут неподвижные новости. Читатели и аудитории получали более франтовскими, вы не можете просто сказать им они должны прочитать или наблюдать. Будучи персонализированными новости реально им нужно. Будет некоторым видом escapism, котор нужно отнести с новостями и идет дальше с миром.

Смотрящ задним на прошлой тенденции публицистики, я должен сказать что, как средствами или людьми говоря новости, мы себя должны быть больше upfront в поднимать вопросы. Публицистика пропаганды была нездорова и мы должны напрактиковать меньше собственн-цензуру.

Мы нуждаемся будет трассологической публицистикой. Если мы арфа на ничего но пропаганде, я уверенн, то что общества только получат неточную обратную связь.

Я имею эту мысль, когда я цензировал в прошлом и вопрос почему? Да, я буду сочинителем, хотя я никогда реально делал цепь сообщать, я себя имею without fail иметь эту вроде страсть что я не могу жить без провоцируя мыслей, broadening перспектив и даже клавиатуры для меня для того чтобы ударить каждый одиночный журнал моей жизни. В тех времени себя, мне не смогла находка цензированная или цензированная сортированными редакторами, sub-редакторами, производителями бюллетеня и даже издателями. Ничего слишком большое или излишек-пророненное, как раз специфические чувствительные слова и предложения здесь и там. Ничего угрожало меня; никто имело стучать на моей двери на поздно ноче ask for я для того чтобы пойти к полицейскому участку для расспрашивания, никто прорубило мое blog но это комментируют на моем blog которое делает мной вроде вздох ..... (Я не знаю почему эти люди не могут признавать по-разному перспективы.). Но пока, да, я признаваюсь: Я цензировал.

Почему мне нужно цензировать? Я не знаю, я как раз не хочу ушибить сердце людей и выровнять ушибать с невежественными комментариями от людей которые не сделали множество думать и отражать вопросы к себе. Я знаю то, мы жил в этом мире где мы no longer не принадлежим к любому личному уединению, где каждой одиночной вещью о себе может легко быть доступ на справедливом конце перста прочь. Спасибо технология тот приносить вниз с каждого материка. Мы будем справедливым гражданином мира случилось иметь все виды информации на себе. Да, мы имеем становление close to без знать факт что мы не имеем cMet.

Но я хочу спросить вам, почему? И до что stance, то мы не иметь права к свободе информации? Реально so-called свобода прессы? Мы должны говорить правду every time; хотя мы могли знать правда сделает нас ушибить и влияния hullabaloo делают пойденный мир сумашедши? Мы dealing with свобода right now. Свобода для того чтобы сказать рассказы, свободу для того чтобы знать рассказы. Будут страны где журналисты рискуют как раз их свободу но их жизни ежедневные для того чтобы сказать рассказы к публике. Но множество журналистов реально принадлежать на том типе.

Оно просто что мы имеем, котор стали цыпленка, испуганн наших собственных отражений. Почему? Оно потому что это вроде конфликт интересов. Страх терять наш рис-бак, промотирование ищет, и доход от рекламы или политическая или социальная протекция станции изданий/media/TV достаточно для того чтобы закрыть большое часть из нас вверх. Я цензировал на много обстоятельств для почти таких же причин. Я должен закричать к себе и оно вроде humiliated для того чтобы впустить его. Но, да, если I как раз обычный сочинитель который случился написать на моем собственном blog escapism-, я должно говорит, то что мне нужно поручить суицид, потому что я имею обязательства 100% для не сказать рассказы. Я и жалость I для тех будут реально журналистом но после того как я сумен для того чтобы сделать так социальные обязательства на быть точн и точен.

Но после этого, в реальном мире, где если я шлепаю и, то он ушиблен…. Свободой давления будет миф. Мы имеем поручить человекоубийство на нашей свободе путем использование наших собственных рук. Давление, правительство и корпоративное управление имеют, котор стали freak кроват-товарища, где мы делаем назад-benching каждые другие на много вроде интересы. Да, это мы вызвали демократическо; если мы хотим быть подсчитанным внутри, то мы должны спать с нашими противниками. Эта дорога, мы получим мы пожелали без запятнать наш hand out его. Я потеряны в переводе где мы терпим от нашего действия, мы позволяли быть co-opted в систему в процессе как totalitarian по мере того как мы хотим иметь веру на ем, котор нужно быть.

В лубом случае, это будет правила которые мы заявляли более раньше, мы не может просто сломать правила и я говорю мы должно сыграть правилами. Если вы не можете реально помочь для бытьцензированным, то я думаю мы улучшает содержание прочь говорить рассказы. Я должен общаться с множеством трудной задачи делать надежно и прозрачно; мои вроде single-minded более задушевны. И я должен сказать и всегда remind я ответствен на то я хотел было бы адресовать. Пока до того обстоятельства, я не должен сфокусировать на cari makan которое помогает мне держало оплатить счетам without fail каждый месяц.

Wij zijn al journalist .....
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
De mensen vroegen me altijd… Wat maakt een goede journalist? Het is moeilijk voor me te antwoorden aangezien ik, zelf niet een journalist ben.

Goed, door termijn, als goede journalist moeten conventioneel zijn, zou u posses de ware geest van journalistiek door alle soorten professionalisme en ethiek toe te passen in het leveren van nieuws. Vertel de verhalen, echte feiten, krijg echte testimonials, ben nauwkeurig en nauwkeurig.

Tegenwoordig, was de termijn van journalistiek, herzien door de nieuwe benaderingen naar het vertellen van verhalen die feiten en testimonials hadden. Zij riepen het de era van „nieuwe journalistiek“. Dit soort benadering van het vertellen van verhalen was meer aan de emotie van de verhalen. Waarom? Omdat de lezers of het publiek hun nieuws volgens hun persoonlijk ervaring en perspectief willen. Ja, willen zij het persoonlijk zijn en aan hen vastmaken.

Ja, zou het nieuws pathos moeten hebben, waar het vertelt lach, schreeuwen, woede en om het even welk soort het voelen kan die het publiek maken van mening zijn dat zij menselijk wezen zijn. Sommigen zouden kunnen zeggen, is het vriendelijk van doelbewust waar het nieuws feiten, feiten en feiten zou moeten zijn. Maar het punt is, zijn er daar de journalisten van de partijburger. Miljoenen hen waren bloggers waar zij nieuws vanuit een verschillend perspectief vertelden. Maar hoe dan ook, is het nieuws nog nieuws. De lezers en het publiek werden slimmer, kunt u hen eenvoudig vertellen op geen wat zij zouden moeten lezen of letten. Nieuws dat is worden het gepersonaliseerd werkelijk wat zij nodig hebben. Het is één of andere soort van escapism om met het nieuws met elkaar in verband te brengen en wat met de wereld gebeurt.

Terug bekijkend de afgelopen tendens van journalistiek, zou ik moeten zeggen dat, als media of mensen die nieuws vertellen, wij zelf meer upfront zouden moeten zijn in het bespreken van kwesties. De journalistiek van de propaganda was ongezond en wij zouden minder zelf-censuur moeten uitoefenen.

Wat wij niet hebben is de onderzoeksjournalistiek. Als wij harp op niets dan propaganda, ik zeker ben dat de maatschappijen slechts onnauwkeurig zullen worden koppel terug.

Ik heb deze gedachte, wanneer heb ik censureerde me in het verleden en waarom is de vraag? Ja, ben ik een schrijver, hoewel ik nooit werkelijk een kring van rapportering heb gedaan, ik heb zelf zonder mankeren dit soort hartstocht hebben dat ik niet kan leven zonder gedachten te veroorzaken, die perspectieven en zelfs toetsenbord voor me verbreden om het elke enige dagboek van mijn leven te raken. In die tijd, kon ik niet gecensureerd of gecensureerd door geassorteerde redacteurs, sub-editors, bulletinproducenten en zelfs uitgevers vinden. Te groot of overdreven-geuit niets, enkel de eigenaardige gevoelige woorden en de zinnen hier en daar. Niets had me bedreigd; niemand had het kloppen op mijn deur bij laat van nacht vragend om me gaan post voor een ondervraging controleren, binnendrong in een beveiligd computersysteem niemand mijn blog maar er zijn dit commentaar geeft op mijn blog die me van sigh ..... vriendelijk maakt (ik weet niet waarom dit mensen geen verschillende perspectieven kan goedkeuren.). Maar nog, ja, beken ik: Ik censureerde me.

Waarom moet ik censureren? Ik weet niet het, wil ik enkel niet het hart van mensen en zelfs het kwetsen van met onwetende commentaren van mensen kwetsen die heel wat het denken van en het wijzen van de op kwesties naar zich niet deden. Ik weet dat, wij in deze wereld hebben geleefd waar wij niet meer behoren tot om het even welke persoonlijke privacy zijn, waar elk enig ding over ons gemakkelijk weg toegang op enkel vingeruiteinde kan zijn. Dank aan technologie dat het neerhalen elk continent. Wij zijn enkel burger van de wereld die gebeurde om alle soorten informatie te hebben over elkaar. Ja, wij het worden dicht bij elkaar hebben zonder het feit dat te kennen wij geen met. hebben.

Maar ik wil u vragen, waarom? En tot welke houding, dat wij de rechten op de vrijheid van informatie hebben? Is er werkelijk zogenaamde vrijheid van pers? Moeten wij de waarheid elke keer vertellen; hoewel wij zouden kunnen de waarheid ons zal maken kwetsen en de hullabaloo weten gevolgen die de wereld gek gegaan maken? Wij behandelen op dit ogenblik vrijheid. Vrijheid de verhalen, vrijheid te vertellen de verhalen te kennen. Er zijn landen waar de journalisten niet alleen hun vrijheid maar hun leven elke dag riskeren om verhalen aan het publiek te vertellen. Maar heel wat journalisten niet werkelijk om op die klasse te behoren.

Het is eenvoudig dat wij kip zijn geworden, bang van onze eigen bezinningen. Waarom? Het is omdat dit soort belangengeschil. De vrees om onze rijst-pot, bevorderingsvooruitzichten, en de publicaties/de reclameopbrengst van de post media/TV of politieke of sociale bescherming te verliezen is genoeg om de meesten van ons op te sluiten. Ik heb me op vele omstandigheden om bijna de zelfde redenen gecensureerd. Ik zou aan mij moeten schreeuwen en het is vriendelijk van vernederd om het toe te laten. Maar ja, als I enkel een gewone schrijver die om op mijn eigen escapism- gebeurde te schrijven blog, zou ik niet moeten vertellen dat ik zelfmoord moet begaan, omdat ik 100% verplichtingen voor heb om de verhalen niet te vertellen. Ik en het medelijden van I zouden voor zij moeten die werkelijk een journalist maar er niet in geslaagd zijn om de sociale verplichtingen dit te doen op nauwkeurig en nauwkeurig het zijn.

Maar toen, in een echte wereld, waar als slap van I zelf en het…. wordt gekwetst De vrijheid van de pers is een mythe. Wij hebben homicide op onze vrijheid begaan door onze eigen handen te gebruiken. De pers, de overheid en het collectieve bestuur zijn buitenissige bed-metgezel geworden, waar wij achter-benching elke anderen op veel soort belangen doen. Ja, is dit wat wij democratisch noemden; als wij willen binnen worden geteld, zouden wij met onze vijanden moeten slapen. Deze manier, zullen wij krijgen wat wij zonder het moeten ons wensten bevlekken van het uitdeelt. Verloren in vertaling waar wij aan onze actie lijden, hebben wij ons om in het systeem in een niet zo totalitarian proces toegelaten worden gecoöpteerd aangezien wij geloof op het willen hebben om te zijn.

In elk geval, is dit de regels die wij vroeger hebben verklaard, kunnen wij niet de wetten eenvoudig overtreden en ik zeg wij door de regels zouden moeten spelen. Als u niet voor wordt zelf-gecensureerd kunt werkelijk helpen, denk ik wij beter weg van het vertellen van de verhalen houden. Ik moet heel wat moeilijke taak behandelen om betrouwbaar en transparant te maken; mijn soort doelbewust is oprechter. En ik zou altijd vertellen en moeten eraan herinneren ik ben verantwoordelijk op dat wat ik zou willen richten. Terwijl tot die omstandigheden, ik op makan cari zou moeten concentreren die me helpt hield betalend de zonder mankeren rekeningen elke maand.

نحن كلّ صحفية .....
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
سألني الناس دائما… ماذا يجعل صحفية جيّدة? هو يستعصي ل ي أن يجيب بما أنّ أنا أكون, بنفسي لا صحفية.

جيّدا, أن سوفت يكون عرفا, بعبارة, كصحفية جيّدة, أنت شيوخ البلدة ال يصحّ كحول الصحافة ب يطبّق كلّ أنواع من [بروفسّيونليسم] وعلم خلق في يسلّم أخبار. قلت القصص, [رل فكت], حصلت [تستيمونيلس] حقيقيّة, دقيقة ودقيقة.

في هذه الأيّام, نقّحت العبارة الصحافة, تلقّى يكون بالمقاربة جديدة نحو يقول قصص أنّ تلقّى حقائق و [تستيمونيلس]. هم دعاوا هو العصر من "صحافة جديدة". كان هذا نوع المقاربة من يقول قصص أكثر إلى العاطفة من القصص. لماذا? لأنّ قارئات أو استماع يريدون يختبر أخبارهم وفقا ل هم شخصيّة ومنظورة. نعم, يريد هم هو أن يكون شخصيّة ورزة إلى هم.

نعم, أخبار سوفت يتلقّى شفقة, حيث هو يستطيع يقول ضحك, صرخات, يغضب وأيّ نوع الإحساس أنّ يجعل الاستماع شعرت أنّ هم كائن إنسانيّة. بعض أمكن قلت, هو نوع من مكرّسة حيث أخبار سوفت كنت حقائق, حقائق وحقائق. غير أنّ النقطة, هناك حصة مواطنة صحفيات خارجا هناك. كان ملايين من هم [بلوغّرس] حيث هم قالوا أخبار من منظورة مختلفة. غير أنّ مهما كان, أخبار أخبار ساكنة. حصل قارئات واستماع كان ذكيّة, أنت يستطيع لا ببساطة قلتهم ماذا هم سوفت قرأت أو راقبت. أخبار يكون يشخّص حقّا ماذا هم يحتاجون. هو بعض نوع التهربية أن يرتبطبنفسي مع الأخبار وماذا يكون ذهبت فوق مع العالم.

ينظر خلفيّة في الاتّجاه سابقة صحافة, أنا سوفت قلت أنّ, كأوساط أو الناس يقول أخبار, نحن بنفسي سوفت كنت كثير [أوبفرونت] في يرفع إصدارات. دعاية كان صحافة غيرصحّيّ ونحن سوفت مارست أقلّ [سلف-سنسرشيب].

ماذا نحن نفتقر الصحافة تحقيقيّة. إن نحن [هرب] على لاشيء غير أنّ دعاية, أنا يوقن أنّ سيحصل المجتمعات فقط تغذية مرتدّة دقيقة.

أنا أتلقّى هذا فكرة, متى يتلقّى أنا يراقببنفسي في الماض والسؤال يكون لماذا? نعم, أنا كاتبة, رغم أنّ أنا يتلقّى أبدا حقّا أتمّ دارة من يفيد, يتلقّى أنا بنفسي [ويثووت فيل] يتلقّى هذا نوع العاطفة أنّ أنا يستطيع لا يعيش دون يستثير أفكار, يوسّع [برسبكتيفس] وحتّى لوحة مفاتيح ل ي أن يضرب ال كلّ جريدة وحيد من حياتي. في أنّ وقت, أنا استطاع لم اكتشاف بنفسي يراقب أو يكون يراقب ب يصنّف محررات, [سوب-ديتورس], نشرة منتجات وحتّى ناشرات. لاشيء أيضا كبيرة أو [أفرل-وتّرد], فقط الخاصّة حسّاسة كلمات وجمل هنا وهناك. لاشيء كان قد هدّدني; لا أحد تلقّى يطرق على بابي في متأخّرا من ليل يسأل ل ي أن يذهب إلى مركز شرطة لإستجواب, لا أحد خرط [بلوغ] ي غير أنّ هناك هذا يعلق على [بلوغ] ي أنّ يجعلني نوع من تنهيدة ..... (لا يعرف أنا لما هذا الناس يستطيع لا يقبل [برسبكتيفس] مختلفة.). غير أنّ بعد, نعم, يعترف أنا: أنا راقبتبنفسي.

لماذا أنا أحتاج أن يراقببنفسي? أنا لا أعرف, لا يريد أنا فقط أن آذى الناس قلب وساويت آذىبنفسي مع تعليقات جاهلة من الناس الذي لم يتمّ [ا لوت] من يفكّر ويعكس الإصدارات نحو بنفسي. أنا أعرف أنّ, نحن يتلقّى يكون يعيش في هذا عالم حيث نحن نكون [نو لونجر] ينتسب إلى أيّ عزلة شخصيّة, حيث كلّ شيء وحيد حول بنفسي يستطيع بسهولة كنت منفذة على صحيحة إصبع طرف بعيدا. شكور إلى تكنولوجيا أنّ يحضر نزولا إلى كلّ قارّ. نحن مواطنة صحيحة من العالم أنّ حدث أن يتلقّى كلّ أنواع المعلومة على بعضهم بعضا. نعم, يتلقّى نحن يصبح [كلوس تو] بعضهم بعضا دون يعرف الحقيقة أنّ نحن نتلقّى لا [مت.].

غير أنّ يريد أنا أن يسأل أنت, لماذا? وحتّى ما وقت, أنّ نحن نتلقّى الحقوق إلى الحرية المعلومة? يكون هناك حرية ما يسمّى صحافة حقّا? نحن يضطرّ قلت الحقيقة [إفري تيم]; رغم أنّ نحن أمكن عرفت سيجعلنا الحقيقة آذى وال [هولّبلوو] تأثيرات أنّ يجعل العالم يذهب مجنونة? نحن نعالج مع حرية حاليّا. حرية أن يقول القصص, حرية أن يعرف القصص. هناك بلد حيث صحفيات يجازفون لا فقط حريتهم غير أنّ حيواتهم يوميّة أن يقول قصص إلى الجمهور. غير أنّ [ا لوت] الصحفيات لا حقّا انتسبت على أنّ صنف.

هو ببساطة أنّ يتلقّى نحن يصبح دجاجة, يخشى من نا خاصّة إنعكاسات. لماذا? هو لأنّ هذا نوع النزاع الفوائد. ينقّب الخوف من يخسر [ريس-بوت] نا, ترقية, والنشر/[مدي/تف] محطة [أدفرتيز رفنو] أو سياسيّة أو رعاية اجتماعيّة كافي أن يغلق أكثر من نا فوق. أنا قد راقبتبنفسي على كثير ظروف ل تقريبا ال نفسه أسباب. أنا سوفت صحت إلى بنفسي وهو نوع من يهين أن يعترف هو. غير أنّ, نعم, إن أنا فقط كاتبة عاديّة أنّ حدث أن يكتب على ي خاصّة [إسكبيسم-] [بلوغ], أنا سوفت لا يقولبنفسي أنّ يحتاج أنا أن يرتكب إنتحار, لأنّ أنا أتلقّى 100% إلتزامات ل لا أن يقول القصص. أنا سوفت و [بيتي] أنا ل أنّ الذي يكون حقّا صحفية غير أنّ [فيلد] أن يتمّ هكذا الإلتزامات اجتماعيّة على يكون دقيقة ودقيقة.

غير أنّ بعد ذلك, في [رل وورلد], حيث إن أنا ألطمبنفسي وهو يكون آذى…. صحافة حرية أسطورة. نحن نتلقّى ارتكبت عمليّة قتل على حريتنا ب يستعمل نا خاصّة أيادي. ال يتلقّى صحافة, حكومة و [كربورت غفرننس] يصبح [بد-كمبنيون] شاذّة, حيث نحن نتمّ [بك-بنشنغ] كلّ أخرى على كثير نوع الفوائد. نعم, هذا ماذا نحن دعانا ديموقراطيّة; إن نحن نريد أن يكون عددت داخل, نحن سوفت نمت مع عدواتنا. هذا طريق, سيحصل نحن ماذا نحن ب رغب دون يضطرّ لطّخت نا [هند ووت] من هو. يخسر في ترجمة حيث نحن نعاني من عملنا, قد سمحبنفسي نحن أن يكون [ك-وبتد] داخل النظامة في عملية لا مثل شموليّ بما أنّ نحن نريد أن يتلقّى إيمان على هو أن يكون.

مهما كان, هذا القواعد أنّ نحن قد أفدنا [إرلير], نحن يستطيع لا ببساطة كسرت القواعد ويقول أنا نحن سوفت لعبت بالقواعد. إن أنت يستطيع لا حقّا ساعدتبنفسي ل يكون [سلف-سنسرد], يفكّر أنا نحن نحسن كتيف دعم بعيدا من يقول القصص. أنا يضطرّ عالجت مع [ا لوت] من يصعب مهمة من يجعلبنفسي موثوقة وشفّافة; نوعي من مكرّسة أكثر يصدق. وأنا سوفت قلت ودائما ذكّرتبنفسي أنا مسؤولة على ماذا أحبّ أنّ أنا أن يخاطب. بينما حتّى أنّ ظروف, أنا سوفت ركّز علىبنفسي على [كري] [مكن] أنّ يساعدني حافظ يدفع الفواتير [ويثووت فيل] كلّ شهر.

I do savor the individualism... Which i found it makes every creatures different and unique. The traits of individualism makes the world as it is.

There are many different causes and effects to our seeming antipathy to individualism. For example, it is easy to find people who stereotype people according to their archetype. Let's said... if you are reading thicker book you are different than others; nerd and man-know-hows. But the point is, that's such individualism that makes people speculate over you... Because you can't help people who just simple making assumption on whoever you are.

This either an encouraging symptom of worldliness or should i call it as negative cynicism? or an indication that we are worryingly susceptible on the hoolabaloo on what ever people caused on us?

One more example is, we often perceived people on the way they lead their life. As we giving categories to various class of people; "Peasant", "Middle-Class", "Hi-Class". Can't we just simply take people as who they are not what they belong? Though it seems such a silly little thing, but anyway.. we've been living on such hegemony for years and it became a part of our system. And yet where is system exist, there will always be bureaucracy. And uncontrolably bureucracy killed the entire "Positive individualism" where we can see colors of people until there is no color, not white not black it is just simply "Negative individualism".

The negative part of individualism is where it become too individualistic and not even care about others. We are becoming selfish more and more. We don't even see others. And the saddest thing is we live on the trait of conformist. We take whatever it is. Or simply saying that,"Look, i just want
my beautiful life and do i have to bother what makes the world revolved?"

As i walked from Pudu Raya to my office, i can barely see a lot of beggars; The handicapped ones with the most are blind. It make me wonder for awhile. Are we not doing enough on providing them platforms to live; to earn their life? Or are they just being conformist, "I am blind, nobody gonna give me job and what kind of job suits me... Nay, i better beg, that's the oddest and halal job that i can do.."

See.. on how conformist had killed our spirit on living....

Some thoughts and saying from the trait of "Middle-Class" society said that, we ourselves everyday, finding ourselves, but there is a distressing to this fallow, called legion all babbling about self-awareness, motivation and goals.

Of course it is wearying individualism all over the time. It takes a lot of you. Some us need to rely on the comforts on living with an Apartment at Damansara, driving a MyVi and with 3 childrens. But that, isn't the only way of life, nor, conversely, are outward trappings of bourgeouis comforts neccesarily indicative of timid souls. It is on our mind, whether we are ready to challenge it or not. But if we do, of course there will always be risks. The point is, are you ready to burn out?

Rousseau said that, "Man is born free, and everywhere chooses to chain himself!". As i believe that we chosed our destiny and how we prepare ourselves for everyday. And as for the blinds who begged for their life, that's just the symbol of us... human being, we are blind and helpless, we can't just simply rely on others. It's all on our mind... the will that let you breathe everyday.

Le produit de notre « individualisme négatif »
Automatically translated into French thanks to WorldLingo
Je fais le savor l'individualisme… Ce que j'ai trouvé il fait chaque des créatures différentes et uniques. Les traits de l'individualisme fait le monde pendant qu'il est.

Il y a beaucoup de différents causes et effets à notre antipathie semblante à l'individualisme. Par exemple, il est facile de trouver les personnes qui les personnes stéréotypées selon leur archétype. Let dit… si vous lisez un livre plus épais vous êtes différent que d'autres ; ballot et homme-connaître-comment. Mais le point est, cela est un tel individualisme qui incite des personnes à speculer plus de vous… Puisque vous ne pouvez pas aider à peuple qui juste la prétention de fabrication simple sur celui qui vous sont.

Ce ou un symptôme encourageant de worldliness ou devrait je l'appellent en tant que cynisme négatif ? ou une indication que nous sommes importunément susceptibles sur le hoolabaloo sur ce que jamais les gens ont causé sur nous ?

Un plus d'exemple est, nous a souvent perçu des personnes sur le chemin qu'elles mènent leur vie. Comme nous donnant des catégories à la diverse classe des personnes ; « Paysan », « classe moyen », « Bonjour-Classe ». Ne pouvons-nous pas juste simplement prendre des personnes comme qui ne sont pas ils ce qu'ils appartiennent ? Bien que ce semble une petite chose si idiote, mais de toute façon. nous avions vécu sur une telle hégémonie pendant des années et c'est devenu une partie de notre système. Mais où est le système existent, là seront toujours bureaucratie. Et uncontrolably le bureucracy a tué « l'individualisme positif » entier où nous pouvons voir des couleurs des personnes jusqu'à ce qu'il n'y ait aucune couleur, pas blanc non noir il est simplement « individualisme négatif » juste.

La partie négative d'individualisme est où ce deviennent soin trop individualiste et non égal au sujet de d'autres. Nous devenons égoïstes de plus en plus. Nous ne voyons pas même d'autres. Et la chose la plus triste est nous vivent sur le trait du conformiste. Nous prenons celui qu'il soit. Ou simplement disant cela, « regard, je veux juste
ma belle vie et est-ce que je dois tracasser ce qui fait le monde tourné ? « 

Car j'ai marché de Pudu Raya à mon bureau, je peux à peine voir beaucoup de mendiants ; Les handicapés ceux avec les la plupart sont aveugles. Il me font la merveille pour pendant quelque temps. Sommes nous ne faisant pas assez sur les fournir des plateformes pour vivre ; pour gagner leur vie ? Ou sont ils étant juste conformistes, « je suis aveugles, personne qui va me donner le travail et quel genre de travail me convient… Non, je prie mieux, c'est le travail le plus impair et halal que je peux faire. « 

Voyez. sur la façon dont le conformiste avait tué notre esprit sur la vie….

Quelques pensées et dire du trait de la société de « classe moyen » ont indiqué cela, nous nous-mêmes journaliers, se trouvant, mais il y a affliger à cette jachère, appelée légion babillant tout au sujet de la conscience de soi-même, motivation et les buts.

Naturellement il se lasse l'individualisme partout le temps. Il prend beaucoup de toi. Certains nous le besoin de compter sur les conforts sur vivre avec un appartement chez Damansara, conduisant un MyVi et avec 3 enfants. Mais ce, n'est pas le seul mode de vie, ni, réciproquement, sont les piégeages extérieurs des conforts de bourgeouis nécessairement indicatifs des âmes timides. Il est sur notre esprit, que nous soyons prêts à le défier ou pas. Mais si nous, naturellement il y aura toujours des risques. Est-ce que point, vous est est prêt à griller ?

Rousseau a dit cela, le « homme naît librement, et choisit partout de s'enchaîner ! ». Car je crois que nous chosed notre destin et comment nous nous préparons pour journalier. Et quant aux stores qui ont prié pour leur vie, c'est juste le symbole de nous… être humain, nous sommes aveugles et délaissé, nous ne pouvons pas simplement simplement compter sur d'autres. Il est tout sur notre esprit… la volonté qui vous a laissé respirer journalier.

El producto de nuestro “individualismo negativo”
Automatically translated into Spanish thanks to WorldLingo
Hago savor el individualismo… Cuál encontré hace cada a criaturas diferentes y únicas. Los rasgos del individualismo hacen el mundo mientras que es.

Hay muchas diversos causas y efectos a nuestro antipathy que se parece al individualismo. Por ejemplo, es fácil encontrar a la gente que gente estereotipada según su arquetipo. Déjenos dijo… si usted está leyendo un libro más grueso usted es diferente que otros; nerd y hombre-saber-hows. Pero el punto es, eso es tal individualismo que hace que especula la gente encima usted… Porque usted no puede ayudar a poblar quiénes apenas es la asunción de fabricación simple en quienquiera usted.

¿Este o un síntoma que anima del worldliness o debe yo lo llama como cinismo negativo? ¿o una indicación que somos de forma preocupante susceptibles en el hoolabaloo en lo que causó siempre la gente en nosotros?

Un más ejemplo es, nosotros percibió a menudo a gente en la manera que ella conduce su vida. Como nosotros que dan categorías a la varia clase de la gente; “Campesino”, “clase media”, “Hi-Clase”. ¿No podemos tomar apenas simplemente a gente como quién no son lo que pertenecen? Aunque se parece una pequeña cosa tan tonta, pero de todos modos. hemos estado viviendo en tal hegemonía por años y se convirtió en una parte de nuestro sistema. Pero donde está el sistema existen, será siempre burocracia. Y uncontrolably el bureucracy mató al “individualismo positivo entero” donde podemos ver los colores de la gente hasta que no hay color, no blanco no negro él somos simplemente “individualismo negativo justo”.

La parte negativa de individualismo es donde se convierte en cuidado demasiado individualista y no uniforme sobre otros. Estamos haciendo egoístas cada vez más. Incluso no vemos otros. Y la cosa más triste es nosotros vive en el rasgo del conformista. Tomamos lo que es. ¿O simplemente diciendo eso, “mirada, apenas deseo
mi vida hermosa y tengo que incomodar qué hace el mundo girado? “

Pues caminé de Pudu Raya a mi oficina, puedo ver apenas a muchos de mendigos; Los inabilitados unos con el la mayoría están ocultos. Me hace la maravilla para un rato. Somos que no hacen bastantes en el abastecimiento de ellos las plataformas para vivir; ¿para ganar su vida? O son apenas que son conformista, “yo están ocultos, nadie que va a darme trabajo y qué clase de trabajo me satisface… Nay, pido mejor, ése es el trabajo más impar y halal que puedo hacer. “

Vea. en cómo el conformista había matado a nuestro alcohol en vivir….

Algunos pensamientos y el decir del rasgo de la sociedad de la “clase media” dijeron eso, nosotros ourselves diarios, encontrándose, pero hay el apenarse a este barbecho, llamado legión que farfulla todo sobre timidez, motivación y las metas.

Por supuesto está cansando individualismo por todas partes el tiempo. Toma a muchos de usted. Algunos nosotros necesidad de confiar en las comodidades en vivir con un apartamento en Damansara, conduciendo un MyVi y con 3 niños. Pero ésa, no es la única manera de la vida, ni, están inversamente las atavíos exteriores de las comodidades de los bourgeouis necesariamente indicativas de almas tímidas. Está en nuestra mente, si somos listos desafiarla o no. Pero si, por supuesto habrá siempre riesgos. ¿El punto es, es usted listo quemar?

Rousseau dijo eso, el “hombre nace libremente, y por todas partes elige encadenarse!”. Pues creo que chosed nuestro destino y cómo nos preparamos para diario. Y en cuanto a las persianas que pidieron su vida, eso es justo el símbolo de nosotros… humano, estamos ocultos y desamparado, no podemos apenas confiar simplemente en otros. Está todo en nuestra mente… la voluntad que le dejó respirar diario.

Il prodotto del nostro “Individualism negativo„
Automatically translated into Italian thanks to WorldLingo
Faccio il savor il individualism… Quale ho trovato fa ogni le creature differenti ed uniche. Le caratteristiche di individualism fa il mondo mentre è.

Ci sono molti cause ed effetti differenti alla nostra antipatia sembrante a individualism. Per esempio, è facile da trovare la gente che gente stereotipata secondo il loro archetipo. detto… se state leggendo il libro più spesso siete differenti che altri; nerd ed uomo-sap-hows. Ma il punto è, quello è tale individualism che incita la gente a speculare sopra voi… Poiché non potete contribuire a popolare chi appena il presupposto facente semplice su chiunque voi è.

Questo o un sintomo consigliante del worldliness o dovrebbe io lo denomina come cynicism negativo? o un'indicazione che siamo in modo preoccupante suscettibili sul hoolabaloo su che cosa la gente ha causato mai su noi?

Un nuovo esempio è, noi spesso ha percepito la gente sul senso che conducono la loro vita. Come noi che diamo le categorie al vario codice categoria della gente; “Contadino„, “classe media„, “Hi-Codice categoria„. Non possiamo prendere appena semplicemente la gente come chi non sono che cosa appartengono? Benchè sembri così cosa piccola silly, ma comunque. stiamo vivendo su tale egemonia per gli anni e si è trasformato in in una parte del nostro sistema. Ma dove è il sistema esiste, sempre sarà burocrazia. E uncontrolably il bureucracy ha ucciso l'intero “individualism positivo„ dove possiamo vedere i colori della gente fino a che non ci fosse colore, non il bianco non nero esso siamo semplicemente “individualism negativo„ giusto.

La parte negativa di individualism è dove si trasforma in in cura troppo individualistic e neppure circa altre. Stiamo diventando egoisti sempre più. Neppure non vediamo altri. E la cosa più triste è noi vive sulla caratteristica del conformist. Prendiamo qualunque è. O semplicemente dicendo quello, “sguardo, desidero appena
la mia vita bella e devo importunare che cosa fa il mondo girato? “

Poichè ho camminato da Pudu Raya al mio ufficio, posso vedere a mala pena i mendicanti molto; Gli handicappati un con il la maggior parte sono ciechi. Mi rende il wonder per per un po'. Siamo che non facciamo abbastanza sul fornire loro piattaforme per vivere; per guadagnare la loro vita? O sono appena che sono conformist, “io sono ciechi, nessuno che va darmi il lavoro e che genere di lavoro lo soddisfa… Nay, elemosino più meglio, quello è il lavoro più dispari e halal che possa fare. “

Veda. su come il conformist aveva ucciso il nostro spirito sul vivere….

Alcuni pensieri e dire dalla caratteristica della società “della classe media„ hanno detto quello, noi noi stessi giornalieri, trovandosi, ma ci è affliggere a questa aratura, denominata legione interamente che babbling circa l'autoconsapevolezza, motivazione ed obiettivi.

Naturalmente sta stancando il individualism dappertutto il tempo. Li prende molto. Alcuni noi necessità di contare sulle comodità sul vivere con un appartamento a Damansara, guidando un MyVi e con 3 bambini. Ma quello, non è l'unico modo di vivere, né, sono per contro gli ornamenti esterni delle comodità di bourgeouis necessariamente indicative delle anime timide. È sulla nostra mente, se siamo aspettiamo per sfidarli oppure no. Ma se, naturalmente ci saranno sempre rischi. Il punto siete, siete aspettare per bruciare?

Rousseau ha detto quello, “l'uomo è sopportato liberamente e dappertutto sceglie concatenarsi!„. Poichè credo che chosed il nostro destino e come ci prepariamo per giornaliere. E per quanto riguarda i ciechi che hanno elemosinato la loro vita, quello è giusto il simbolo di noi… umano, siamo ciechi e helpless, non possiamo contare appena semplicemente su altri. È tutto sulla nostra mente… la volontà che li ha lasciati respirare giornaliere.

Das Produkt unseres „negativen Individualismus“
Automatically translated into German thanks to WorldLingo
Ich tue savor der Individualismus… Welches ich fand, bildet es jedes die unterschiedlichen und einzigartigen Geschöpfe. Die Merkmale von Individualismus bildet die Welt, während sie ist.

Es gibt viele unterschiedliche Ursachen und Effekte zu unserer scheinenden Antipathie zum Individualismus. Z.B. ist es einfach, Leute zu finden, die stereotype Leute entsprechend ihrem Archetypus. Lassen Sie uns besagt… wenn Sie stärkeres Buch lesen, sind Sie unterschiedlich als andere; Sonderling und Mann-wissenHows. Aber der Punkt ist, das ist solcher Individualismus, der Leute rüber spekulieren läßt Sie… Weil Sie nicht helfen können, Völker, wem gerade einfache bildende Annahme auf whoever Sie sind.

Dieses entweder ein anregensymptom von worldliness oder sollte ich benennen es als negativer Zynismus? oder eine Anzeige, daß wir auf dem hoolabaloo beunruhigend empfindlilch sind auf, was überhaupt Leute auf uns verursachten?

Ein weiteres Beispiel ist, wir wahrnahm häufig Leute auf der Weise, die sie ihr Leben führen. Wie wir Kategorien gebend der verschiedenen Kategorie der Leute; „Landarbeiter“, „Mittelklasse“, „Hallo-Kategorie“. Nicht können wir Leute wie gerade einfach nehmen, wem sie nicht sind, was sie gehören? Obwohl es solch eine dumme kleine Sache, aber irgendwie. scheint. wir haben auf solcher Hegemonie für Jahre gelebt und es wurde ein Teil unseres Systems. Und doch, wo System ist, bestehen, werden immer Bürokratie sein. Und uncontrolably tötete bureucracy den gesamten „positiven Individualismus“, wo wir Farben der Leute, bis es keine Farbe, gibt, nicht das schwarze Weiß sehen können nicht es sind gerechter einfach „negativer Individualismus“.

Das negative Teil von Individualismus ist, wo es zu individualistische und nicht gleichmäßige Obacht über andere wird. Wir werden immer mehr egoistisch. Wir nicht sogar sehen andere. Und die traurigste Sache ist wir leben auf dem Merkmal des Konformisten. Wir nehmen, was auch immer es ist. Oder das einfach, sagend, „Blick, wünsche ich gerade
mein schönes Leben und muß ich stören, was die rotierte Welt bildet? „

Da ich von Pudu Raya zu meinem Büro ging, kann ich eine Menge Bettler kaum sehen; Die Behinderten eine mit den die meisten sind blind. Es bildet mich Wunder für eine Weile. Sind wir genug auf dem Zur Verfügung stellen sie nicht tuend Plattformen, um zu leben; ihr Leben erwerben? Oder sind sie Konformist gerade seiend, „ich sind blind, niemand, das geht, mir Job zu geben und welche Art des Jobs entspricht mir… Nein bitte ich besser, ist die die ungeradeste und halal Arbeit, die ich erledigen kann. „

Sehen Sie. auf, wie Konformist hatte getötet unseren Geist auf dem Leben….

Etwas Gedanken und das Sagen vom Merkmal „der Mittelklasse“ Gesellschaft sagten den, wir selbst täglich und fanden sich, aber es gibt ein Beunruhigen zu dieser Brache, genannt die Legion, die ganz über Selbstbewußtsein plappern, Beweggrund und Ziele.

Selbstverständlich wearying es Individualismus ganz über der Zeit. Es nimmt eine Menge Sie. Einige wir Notwendigkeit, auf den Komfort auf dem Leben mit einer Wohnung bei Damansara zu bauen, ein MyVi fahrend und mit 3 Kindern. Aber die, ist nicht die einzige Lebensart, noch ist andererseits Außenabfangen des bourgeouis Komforts, der von den schüchternen Seelen notwendigerweise hinweisend ist. Es ist auf unserem Verstand, ob wir bereit sind, ihn herauszufordern oder nicht. Aber, wenn wir, selbstverständlich gibt es immer Gefahren. Der Punkt, sind sind Sie bereit auszubrennen?

Rousseau sagte den, „Mann ist frei geboren und beschließt überall, sich anzuketten!“. Da ich glaube, daß wir unser Schicksal chosed und wie wir für tägliches uns vorbereiten. Und was die Vorhänge anbetrifft, die um ihr Leben baten, ist das gerecht das Symbol von uns… menschliches Wesen, sind wir blind und hilflos, können wir nicht auf andere gerade einfach bauen. Aller es ist auf unserem Verstand… der Wille, das Sie tägliches atmen ließ.

O produto de nosso “Individualism negativo”
Automatically translated into Portuguese thanks to WorldLingo
Eu faço o savor o individualism… Qual eu encontrei faz cada as criaturas diferentes e originais. Os traços do individualism fazem o mundo enquanto é.

Há muitos causas e efeitos diferentes a nosso antipathy parecendo ao individualism. Por exemplo, é fácil encontrar os povos que povos stereotype de acordo com seu archetype. Let dito… se você estiver lendo um livro mais grosso você é diferente do que outro; nerd e homem-se-hows. Mas o ponto é, isso é tal individualism que faz povos speculate sobre você… Porque você não pode ajudar povoar quem apenas a suposição fazendo simples em quem quer que você é.

Este ou um sintoma incentivando do worldliness ou deve mim chama-o como o cynicism negativo? ou uma indicação que nós somos worryingly suscetíveis no hoolabaloo em o que sempre os povos causaram em nós?

Um mais exemplo é, nós percebeu frequentemente povos na maneira que conduzem a sua vida. Como nós que damos categorias à vária classe dos povos; “Camponês”, “Middle-Class”, “Hi-Classe”. Não podemos nós apenas simplesmente fazer exame de povos como quem não são o que pertencem? Embora parece uma coisa pequena tão silly, mas de qualquer maneira. nós temos vivido em tal hegemony por anos e transformou-se uma parte de nosso sistema. No entanto onde está o sistema existe, estará sempre uma burocracia. E uncontrolably o bureucracy matou “o individualism positivo inteiro” onde nós podemos ver cores dos povos até que não haja nenhuma cor, não branco nao preto ele somos simplesmente “individualism negativo justo”.

A parte negativa do individualism é onde se transforma cuidado demasiado individualistic e nao uniforme sobre outro. Nós estamos transformando-nos selfish mais e mais. Nós não vemos mesmo outros. E a coisa a mais saddest é nós vive no traço do conformist. Nós fazemos exame de o que quer que é. Ou simplesmente dizendo isso, “olhar, eu quero apenas
minha vida bonita e eu tenho que incomodar-se o que faz o mundo revolvido? “

Porque eu andei de Pudu Raya a meu escritório, eu posso mal ver muitos dos pedintes; Handicapped com são mais cegos. Faz-me a maravilha para por algum tempo. Somos nós que não fazemos bastantes em fornecê-los plataformas para viver; para ganhar sua vida? Ou são apenas que são conformist, “mim são cegos, ninguém que vai dar-me o trabalho e que tipo do trabalho me serve… Nay, eu imploro mais melhor, aquele é o trabalho o mais impar e halal que eu posso fazer. “

Veja. em como o conformist tinha matado nosso espírito em viver….

Alguns pensamentos e dizer do traço da sociedade do “Middle-Class” disseram aquele, nós ourselves diários, encontrando-se, mas há afligir a este fallow, chamado legion que babbling toda sobre o self-awareness, motivation e objetivos.

Naturalmente está fatigando o individualism toda sobre o tempo. Faz exame de muitos de você. Alguns nós necessidade confiar nos confortos em viver com um apartamento em Damansara, dirigindo um MyVi e com 3 crianças. Mas aquela, não é a única maneira de vida, nem, inversamente, é a caça com armadilhas externa dos confortos dos bourgeouis necessariamente indicativos de almas tímidas. Está em nossa mente, se nós estamos prontos para a desafiar ou não. Mas se nós, naturalmente haverá sempre uns riscos. O ponto está, está você pronto para queimar-se?

Rousseau disse aquele, o “homem é carregado livre, e escolhe em toda parte acorrentar-se himself!”. Porque eu acredito que nós chosed nosso destiny e como nós nos preparamos para diário. E quanto para às cortinas que imploraram por sua vida, isso é justo o símbolo de nós… ser humano, nós somos cegos e helpless, nós não podemos apenas simplesmente confiar em outros. Está todo em nossa mente… a vontade que o deixou respirar diário.

Produkten av vår ”negationIndividualism”,
Automatically translated into Swedish thanks to WorldLingo
Jag njuter av individualismen…, Vilket I grundar, gör det varje unika varelser som är olika och. Dragen av individualism gör världen, som den är.

Det finns många olikt orsakar och verkställer till vår skenbara antipati till individualism. Till exempel är det lätt att finna folk som görar stereotyp folk enligt deras arketyp. Låt oss sade…, om du är läs- mer tjock, boka dig är olikt än andra; nerd och bemanna-veta-hows. Men peka är, det är sådan individualism som gör folk att spekulera över dig…, Därför att du inte kan hjälpa att bemanna vem det rättvisa enkla danandeantagandet på vem som dig är.

Detta endera ett uppmuntrantecken av worldlinessen eller bör I-appellen det som negationcynism? eller en indikering att vi är worryingly känsliga på hoolabalooen på vad folket orsakade någonsin på oss?

Ett mer exempel är, oss märkte ofta folk på dem leder långt deras liv. Som vi som ger kategorier till olikt, klassificerar av folk; ””Hi-Klassificerar” bonden”, ”medelklass-”. Inte kan vi precis enkelt taken bemanna som vem de inte är vad de hör hemma? Fast det verkar en sådan enfaldig småsak, men på något sätt. vi har bott på sådan hegemony för år, och det blev en del av vårt system. Och yet, var är systemet, finns ska det är alltid byråkratin. Och uncontrolably dödade bureucracyen den hela ”realitetindividualismen” var vi kan se färgar av folk, tills det finns inget färgar, inte inte svart vit det är rättvis enkelt ”negationindividualism”.

Negationdelen av individualism är var det blir för individualistic och inte ens omsorg om andra. Vi är passande själviskt mer och mer. Vi ser inte ens andra. Och det mest ledsna tinget är oss bor på draget av conformisten. Vi tar, allt vad det är. Eller enkelt ordstäv som, ”Look, I önskar precis
mitt härliga liv, och jag måste att besvära vad gör den kretsade världen? ”

Som jag gick från Pudu Raya till mitt kontor, kan jag knappt se tiggare för en radda; De handikappade är med mest rullgardinen. Det gör mig mirakel- för awhile. Är vi som inte gör nog på att ge dem plattformar för att bo; att tjäna deras liv? Eller är de som är precis conformisten, ”I-förmiddagrullgardinen, ingen som går att ge mig jobb och vilken sort av jobbet passar mig…, Nay förbättrar jag tigger, är det det mest udda och halal jobbet som jag kan göra. ”

Se. på hur conformisten hade dödat vår ande på uppehälle….,

Något tankar och ordstäv från draget av ”medelklass-” samhälle sade det, oss oss själva som var dagliga och att finna oss själva, men det finns bedröva till denna träda som kallas legionen som bladdrar all om self-awareness, motivationen och mål.

Naturligtvis tröttnar det individualism all över tiden. Det tar en radda dig. Några oss behov att rely på komfort på att bo med en lägenhet på Damansara och att köra en MyVi och med 3 barn. Men det, är inte den enda livsföringen, nor, är omvänt utåt tillbehörar av indikativen för bourgeouiskomfort nödvändigtvis av blyga souls. Det är på vårt varar besvärad, huruvida är vi ordnar till för att utmana det eller inte. Men, om vi, naturligtvis finns det ska alltid riskerar. Peka, är är du att ordna till för att bränna ut?

Rousseau sade det, ”är väljer manen fött fritt och överallt att kedja självt!”. Som jag tror att vi chosed vår öde och hur vi förbereder oss oss själva för dagligt. Och som för rullgardinerna, som tiggde för deras liv, är det rättvis symbolet av oss…, människa är vi blinda, och hjälplöst, kan vi inte precis enkelt rely på andra. Allt det är på vårt varar besvärad…, ska att låt dig andas dagligt.

Продукт нашего «отрицательного индивидуализма»
Automatically translated into Russian thanks to WorldLingo
Я делаю savor индивидуализм… Я нашел он делает каждо тварей по-разному и уникально. Traits индивидуализма делают мир по мере того как он.

Будут много по-разному причина и следствие к наш казаться antipathy к индивидуализму. Например, легко найти людей которые стереотипные люди согласно их архетипу. Препятствуйте нам сказал… если вы читаете более толщиную книгу, то вы по-разному чем другие; nerd и человек-знать-hows. Но пунктом, то будет такой индивидуализм который делает людей спекулировать сверх вы… Потому что вы не можете помочь населить как раз просто делая предположение на whoever вы.

Эт или ободряя симптом worldliness или я вызывает его как отрицательный чинизм? или индикация что мы worryingly susceptible на hoolabaloo на всегда люди причиняли на нас?

Один больше примера, мы часто воспринимал людей на дороге, котор они водят их жизнь. По мере того как мы давая категории к различному типу людей; «Селянин», «Middle-Class», «Hi-Тип». Не можем мы как раз просто принять людей как они не они принадлежат? Хотя кажется такой придурковатой маленькой вещью, но так или иначе. мы живем на таком гегемонизме на леты и стало частью нашей системы. And yet где система существуют, всегда будет канцелярщина. И uncontrolably bureucracy убило весь «положительный индивидуализм» где мы можем увидеть цветы людей до тех пор пока не будет никакого цвета, не белизну черную оно будем справедливым просто «отрицательным индивидуализмом».

Отрицательная часть индивидуализма где будет слишком индивидуалистическая и ровная внимательность о других. Мы будем шкурными больше и больше. Мы даже не видим другие. И самой унылой вещью будет мы живет на trait conformist. Мы принимаем оно. Или просто говорящ то, «взгляд, я как раз хочу
мою красивейшую жизнь и я должен докучать делает вращанный мир? «

По мере того как я погулял от Pudu Raya к моему офису, я могу чуть-чуть увидеть множество попроек; The handicapped одни с большой частью слепы. Оно делает мной интерес для awhile. Мы не делая достаточно на обеспечивать их платформы для того чтобы жить; заработать их жизнь? Или они как раз conformist, «я слепы, никто идя дать мне работу и что вроде работа одевает я… Nay, я более лучше умоляю, который будет самой сверхсчетной и halal работой которую я могу сделать. «

См. на как conformist убило наш дух на жить….

Некоторые мысли и говорить от trait общества «Middle-Class» сказали то, мы себя ежедневные, находящ, но огорчать к этому вызванному перелогу, легионом совсем лепеча о self-awareness, мотивировкой и целями.

Of course оно томит индивидуализм повсюду время. Оно принимает множество вас. Некоторые мы потребность положиться на комфортах на жить с квартирой на Damansara, управляющ MyVi и с 3 дет. Но то, не будет единственная дорога жизни, ни, наоборот, наружные запутывания комфортов bourgeouis обязательно признаковых трепетных душ. Оно находится на нашем разуме, ли мы готовы бросить вызов он или не. Но если мы делаем, то of course всегда будет риски. Пункт, вы готовы burn out?

Rousseau сказало то, «человек рожден свободно, и везде выбирает приковать!». По мере того как я верю что мы chosed наш destiny и как мы подготовляем для ежедневного. И как для шторок вымолили на их жизнь, то справедливо символ нас… людское существование, мы слепы и беспомощно, мы не можем как раз просто положиться на других. Оно все на нашем разуме… the will препятствовало вам вздохнуть ежедневным.

Het product van onze „Negatieve Individualisme“
Automatically translated into Dutch thanks to WorldLingo
Ik doe savor de individualisme… Welk ik vond maakt het elke schepselen verschillend en uniek. De trekken van individualisme maakt de wereld zoals het is.

Er zijn vele verschillende oorzaken en gevolgen van onze schijnende antipathie aan individualisme. Bijvoorbeeld, is het gemakkelijk om mensen te vinden die mensen volgens hun archetype stereotyperen. Laten we gezegd… als u dikker boek leest bent u verschillend dan anderen; nerd en mens-ken. Maar het punt is, dat dergelijke individualisme is die mensen maakt over u speculeren… Omdat u geen mensen kunt helpen die enkel eenvoudige makende veronderstelling waarwhoeverop u bent.

Dit zou of een bemoedigend symptoom van worldliness of ik het als negatief cynisme moeten roepen? of een aanwijzing dat wij op hoolabaloo bezorgd vatbaar zijn op welke ooit mensen veroorzaakte op ons?

Één meer voorbeeld is, namen wij vaak mensen op de manier waar zij hun leven leiden. Aangezien wij die categorieën geven aan diverse klasse van mensen; „Peasant“, „Middenklasse“, „hallo-Klasse“. Kunnen wij geen mensen enkel eenvoudig nemen zoals wie zij niet zijn wat zij behoren? Hoewel het zulk een dwaze kleine ding schijnt, maar hoe dan ook. wij hebben op dergelijke hegemonie jarenlang geleefd en het werd een deel van ons systeem. En toch waar het systeem is besta, zal er altijd bureaucratie zijn. En uncontrolably doodde bureucracy de volledige „Positieve individualisme“ waar wij kleuren van mensen kunnen zien tot er geen kleur is, niet witte niet is zwart het enkel eenvoudig „Negatieve individualisme“.

Het negatieve deel van individualisme is waar het en niet zelfs zorg over anderen te individualistic wordt. Wij worden meer en meer egoïstisch. Wij zien zelfs anderen niet. En het droevigste ding is wij leeft op de trek van conformist. Wij nemen wat het is. Of eenvoudig zeggend dat, „, kijk wil moet ik
enkel mijn mooi leven en ik wat de wereld hinderen gedraaid maakt? „

Aangezien ik van Pudu Raya aan mijn bureau liep, kan ik heel wat bedelaars nauwelijks zien; De gehandicapte met het meest zijn blind. Het maakt me enkele ogenblikken benieuwd zijn voor. Zijn wij die genoeg niet bij het verstrekken van hen doen platforms om te leven; om hun leven te verdienen? Of zijn zij die enkel conformistisch zijn, „ik ben blind, niemand die me baan gaat geven en welk soort baan me… aanpast Nay, bedel ik beter, die het meest oneven en halal werk ben dat ik kan doen. „

Zie. op hoe conformist onze geest bij het leven…. had gedood

Sommige gedachten en het zeggen van de trek van de maatschappij van de „Middenklasse“ zeiden dat, wij zelf die elke dag, vinden, maar daar het verontrusten aan deze braakakker zijn, genoemd legioen al babbling over zelfbewustzijn, motivatie en doelstellingen.

Natuurlijk vermoeit het individualisme helemaal in de tijd. Het neemt heel wat u. Sommigen ons moeten zich op het comfort bij het leven met een Flat die in Damansara baseren, een MyVi drijft en met 3 kinderen. Maar dat, is niet de enige manier van het leven, noch, omgekeerd, is naar buiten het opsluiten van bourgeouiscomfort noodzakelijk indicatief van schuchtere zielen. Het is op onze mening, of wij bereid zijn om het of niet uit te dagen. Maar als wij, natuurlijk zal er altijd risico's zijn. Het punt, bent bent u bereid zich uit te branden?

Rousseau zei dat, de „Mens geboren vrij, is en overal verkiest om te ketenen!“. Aangezien ik geloof dat wij ons lot chosed en hoe wij ons op elke dag voorbereiden. En zoals voor de zonneblinden die voor hun leven bedelden, dat enkel het symbool van ons… is menselijk wezen, zijn wij blind en hulpeloos, kunnen ons wij niet alleen eenvoudig op anderen baseren. Het is allen op onze mening… de wil die u laat elke dag ademen.

المنتوج من نا "فردانيّة سلبيّة"
Automatically translated into Arabic thanks to WorldLingo
أنا أتمّ مذاق الفردانيّة… أيّ أنا أسّست يجعل هو كلّ مخاليق مختلفة وفريد. يجعل السمات الفردانيّة العالم بما أنّ هو يكون.

هناك كثير مختلفة أسباب وتأثيرات إلى نا يبدو بغضاء إلى فردانيّة. مثلا, هو يتيح أن يجد الناس الذي الناس مستصفحة وفقا ل طراز بدئيّهم. [لت'س] يقول… إن أنت يكون تقرأ كتاب سميكة أنت مختلفة من أخرى; لفظة إهانة و [من-نوو-هووس]. غير أنّ النقطة, أنّ هذا فردانيّة أنّ يجعل الناس تفكّرت على أنت… لأنّ أنت يستطيع لا يساعد عمّرت الذي فقط بسيطة يجعل افتراض على من أنت يكون.

هذا إمّا سوفت مشجّع عرض الدنيويّة أو أنا يدعو هو كتهكم سلبيّة? أو دلالة أنّ نحن بقلق حسّاسة على ال [هوولبلوو] على ماذا في أيّ وقت الناس سبّبوا على نا?

واحدة كثير مثال, نحن غالبا لاحظ الناس على الطريق هم يقودون حياتهم. بما أنّ نحن يعطي أصناف إلى صنف مختلفة الناس; "قروية", "[ميدّل-كلسّ]", "[هي-كلسّ]". يستطيع لا نحن فقط ببساطة أخذت الناس بما أنّ الذي هم ليسوا ماذا هم ينتسبون? رغم أنّ هو يبدو هذا شيء سخيفة صغيرة, غير أنّ مهما كان. يعيش نحن يتلقّى يكون على هذا سيطرة لسنون وهو أصبح جزء من نظامتنا. [أند ت] حيث يكون نظامة يتواجد, هناك دائما سيكون ديوانيّة. و [أونكنترولبلي] قتل [بوريوكرسي] الكاملة "فردانيّة إيجابيّة" حيث نحن يستطيع رأيت ألوان الالناس إلى أن هناك ما من لون, لا أبيض لا سوداء هو يكون صحيحة ببساطة "فردانيّة سلبيّة".

الجزء سلبيّة فردانيّة حيث هو يصبح أيضا [إينديفيدوليستيك] ولا يتساوى عناية حول أخرى. نحن نصبح أنانيّة [مور ند مور]. يرى نحن لا حتّى أخرى. والشيء حزينة نحن يعيش على السمة ال [كنفورميست]. نحن نأخذ ماذا هو. أو ببساطة يقول أنّ, "نظرة, يريد
أنا فقط حياتي جميلة وأنا يضطرّ ازعج ماذا يجعل العالم يدار? "

بما أنّ أنا مشيت من [بودو] [را] إلى مكتبي, أنا يستطيع بشقّ النّفس رأيت [ا لوت] المتسولات; [ث هنديكبّد] أحد مع ال أكثر عمياء. هو يجعلني عجب ل هنيهة. نحن لا يتمّ كافي على يزوّدهم مناص أن يعيش; أن يكسب حياتهم? أو هم فقط يكون [كنفورميست], "أنا عمياء, لا أحد يذهب أن يعطيني شغل وما نوع الشغل يتناسبني… لا, يتسوّل أنا على نحو أفضل, أنّ ال [أدّست] وشغل [هلل] أنّ أنا يستطيع أتمّت. "

رأيت. على كيف [كنفورميست] كان قد قتل كحولنا على يعيش….

قال بعض أفكار ويقول من السمة من "[ميدّل-كلسّ]" مجتمعة أنّ, نحن بنفسي يوميّة, يجدبنفسي, غير أنّ هناك يكرب إلى هذا [فلّوو], يدعى فيلق جميعا [ببّلينغ] حول [سلف-ورنسّ], تحريض وأهداف.

[أف كورس] يتعب هو فردانيّة [ألّ وفر] الوقت. هو يأخذ [ا لوت] من أنت. بعض نا حاجة أن يعتمد على الراحات على يعيش مع شقة في [دمنسرا], يقود [مفي] ومع 3 أطفال. غير أنّ ليس أنّ, ال [وي وف ليف] وحيد, ولا, بالعكس, نصب الشرك ظاهريّة من [بوورجوويس] راحات بالضّرورة دالّة من أرواح جبانة. هو على عقلنا, ما إذا نحن يتأهّب أن يتحدّى هو أو لا. غير أنّ إن نحن نتمّ, [أف كورس] سيكون هناك دائما أخطار. النقطة تكون, يكون أنت يتأهّب أن [بورن ووت]?

[رووسّو] قال أنّ, "[بورن] رجل مجّانا, وفي كلّ مكان يختار أن يقيّدبنفسي!". بما أنّ أنا أصدق أنّ [شسد] نحن مصيرنا وكيف نحن نعدّبنفسي ليوميّة. وبما أنّ لالعميان الذي تسوّل لحياتهم, أنّ صحيحة الرمز من نا… كائن إنسانيّة, نحن عمياء وبائس, نحن يستطيع لا فقط ببساطة اعتمدت على أخرى. هو كلّ على عقلنا… [ث ويلّ] أنّ ترك أنت تنفّست يوميّة.

With the market slow down in Japan, as the buyers being sceptical to their buying power. With the political drama of Shinzo Abe.

With the weakening economic performance in United States, as the economy globalisation reaching the peak. With the pap-rally of US Presidential Campaign. With the subprime mortgage financial crisis. With the severe credit crunch threatening the solvency of a number of marginal private banks and other financial institutions.

With the forced re-evaluate risks that were taking and consumers lost the ability to finance further consumer spending causing increased volatility in the fixed income, equity, and derivative markets.

With the issues regarding to Malaysia had negligible direct exposure to the US subprime crisis but it was affected by the fallout from US and global financial markets. With market was defensive due to the outflow of foreign funds and the local market is not as volatile as Hong Kong, Korea and Taiwan.

Is Economy getting any better?

Day Three

Public Opinion is the world’s new superpower.

That was the main proposal of International Conference on “Expose War Crimes and Criminalise War” organised by Perdana Global Peace Organisation.

The Chairman of the organisation, Tun Dr. Mahathir Mohamad, on his closing speech, said that he agreed with the call for the public opinion to unify to reject and to fight the America hegemony on this very world of post-cold war.

The three-day conference agreed that the best way to achieve global peace by unifying the public opinion to reject war as a method to put the conflict to its end and declared war as a crime towards humanity.

The conference had developed three institutions to put the war criminals on try and will hear its first case of US President, George W. Bush, Premier Blair and Howard.

The first institution is the War Crimes Commission, lead by Dr. Mahathir, comprising Datuk Dr. Yaacob Hussain Merican (Lawyer), Zinur Zakaria (ex-President of Malaysia Lawyer Council), Musa Ismail (ex-magistrate), Prof Dr. Mohd Akram Shair Mohamed (Law professor of International Islamic University) and Prof Gurdial Singh Nijar (Law Professor of University of Malaya).
Second, War Crimes Tribunal led by Datuk Abdul Kadir Sulaiman (ex-Federal Court Judge) comprising Tunku Datuk Dr. Sofiah Jewa (lawyer), Datuk Mohd Saari Yusoff (ex- Appeal Court Judge), Prof Shad Faruqi (Law Professor of Mara University of Technology), Mohamad Arif Md Yusof (lawyer). Also on the Tribunal are Mohd Noor Yahya (ex- President of Session Court and ex- Chairman of Malaysia’s Industrial Court), Datuk Abu Mansor Ali (ex- Federal Court Judge), Prof Francis Boyle (PLO advisor on the development of Palestine) and Prof Salleh Buang (Law lecturer and lawyer).

Third, War Crimes Lawyers comprising Mathias Chang, Jacqueline Chang, Megat Shaharuddin Merican, Elaine Zarina Zainur, Avtaran Singh, Nizam Bashir and Jamal Ridzuwan.

The Petition that wanted the three main war organisers and the invasion of Iraq to be put on try as the war crimes against human being. It been presented on behalf of war victims by Mathias Chang.

“Please don’t let them down. They have no place to go. This is their last destination to put on hope,” Chang pleaded.

Dr. Mahathir told the press at the end of the conference, which the participation of those institutions can be amend to strengthen its standard as the international bodies.

The conference also believes that the public opinion is the best weapon to lead into the global peace, to ban war and to punish the war criminals.

Even though the defendant might not come to the trial or be put on punishment, by the way, on public opinion, they are the criminals.

The label of War Criminal will be used every time their name being called, to humiliate them before the global citizens. Surprisingly, this year conference had attracted so many youngsters from inside and outside Malaysia whom represented the NGOs and civil societies.

I believe that, anyone who love peace and rejecting the war should make a decision to only support the political parties and the organisation which using the theme of peace and ban the war as a part of the main agenda and their manifesto.

And as proposed by Dato’ A. Kadir Jasin, he would like to see every bloggers should unite under the name of peace and promoting it as a part of their agenda to make this world as a better place to live. Come and support global peace by making this logo visible on your blog. And don’t forget to put the element of peace and rejecting war on every posting. Come support peace. Unite under the Bloggers for Peace.

As Ms Cynthia McKinney stated, "Kuala Lumpur is now, the capital for Peace".

Day two’s Note

Ali Shalah – the man in the hood – told a packed conference how an Israeli in civilian clothes stuck a jagged wooden stick and the barrel of a rifle into his rectum at the Abu Ghraib prison.

“I was cut inside and bled profusely. During this time, when guards walked past me, they would beat me. I had no food for 36 hours,” he said at the Expose War Crimes – Criminalise War Conference.

It was really a brave of Ali to stand on stage in front of a packed Dewan Merdeka with over 1000 people to share his horrible ordeal. Upon his release, he started the Association of Victims of American Occupation in Prisons. He opened his testimony with a video of torture in prisons. It was gruesome mix of photos of naked, scarred, bleeding and skinny bodies contrasted with grinning healthy-looking American soldiers posing with thumbs-ups. The Arabic-Persian soundtrack with haunting deep vocals, percussion and horn instruments quite successfully conveyed the sense of injustice inflicted upon this group of cultured, cosmopolitan and creative people.

But this feeling of mine is far from the ACTUAL torture and suffering that they have endured since the economic sanctions in the early 1990s and now the illegal occupation. The crude Americanisation of a country with a long history hailing back to the days of Babylon is typical of the obnoxious 'know-all' attitude of acrid American foreign policy.

The tragedy of 9/11 brought home to people everywhere the need for a forum like this as an alternative to confrontation or a clash of civilizations. It is our aim, as I remind myself as Muslim youngster to counter negative stereotypes and promote mutual understanding for both Western and Muslim societies..

Media round-ups show that there is an interest in the other side, in both Western and Muslim societies. However, this interest is often overlaid by stereotypes that determine how the others are perceived. What are missing are personal contact and a better knowledge of people from other cultures – both of which are prerequisites for mutual understanding.

Trust... I believe.... trust is required if a forum like this to be fruitful.

One prevalent stereotype finds expression in the suspicion that “the West” seeks to use the forum to justify a policy of domination that imposes Western values on the Muslim world. These concerns must be taken seriously by following through on our declarations of peace understanding and drawing greater attention to commonality, without however leaving critical issues unaddressed.

Various meetings between top politicians and thinkers have shown that there is considerable overlap in the basic ethical convictions of the two societies. The challenge is to communicate this to the people on the street, above all the younger generation.

What makes the member of the conference felt unsatisfied, when the moderator for the session of “War Crimes; from the Muslim Youth perspectives”, Ms. Juana Jaafar didn’t gave the fair opportunities to the younger generation to stand up and speak their mind as proposed by Dato’ Mukhriz. This should be the platform for youth to express their feeling, but sadly, she gave the chances to the eldest to speak up their mind by having un-parallel questions prior to the session and rhetoric yet cliché comments. It is so frustrating when having limited time to speak up our mind but being dominantly by the “marah pada dunia” eldest.

Yes it true. We (youngsters) are not given a fair chance to speak our mind. Ironically, the eldest were given big opportunities to speak up their mind on previous sessions. They should consider and count the voices of youth. They should listen from us, the leaders of tomorrow. I proposed that, next year, during the conference, the organisation should give a separate conference for youth, so-called the Junior International Conference on Peace and what-so-ever.

Then, the outcome from the Junior Conference will be included on the real Conference as a part of the call from the youngsters. I think it should be better. We don’t have to fight for the platform for us to express ourselves with the eldest.

continue on Day Three's Note